Özgül Karataş Çamur
@Dorian_g
4 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Mısır 'lı yazar Necib Mahfuz 1988'de Nobel Edebiyat Ödülü almış. Mısır'dan başka bir yerde yaşamamış, ülkesinden dışarı çıkmamış Necib Mahfuz ülkesinin insanlarının karakteristik yapısını, Mısır toplumunun yaşam biçimini çok kadar net ve gerçekçi bir şekilde anlatıyor.
Cebelavi Sokağı Çocukları'nda geçen olaylar Arap halkını, onların çaresizliklerini, boşvermişliklerini, korkularını, tembel hallerini, güce karşı ikiyüzlüce tutumlarını o toplum içinde yaşıyormuş gibi görmüş oluyoruz. Fakat bu kitapta geçen Cebelavi, Cebelavi Sokağı ve sokakta zamanla sayısı artan Cebelavi sokağının insanları, bu insanlara yaşadıkları sefaletten kurtulmalarını sağlayan Cebelavi'nin torunları, aslında bir şeylerin simgesi. Yazarın bu simgelerden faydalanarak kurguladığı romanı hayranlık verici. Kitap o kadar yankı yaratmış ki, yayınlanması önce yasaklanmış, daha sonra kitap yüzünden Necib Mahfuz'un ölüm fetvası yayınlanmış(1989) ve 1994 yılında bıçaklı saldırıya uğramış.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Modern dünyanın vahşileşmesine hiçbir şey, bilim adına insanın "çıplak maymun" gibi yanlış ve alçaltıcı tanımlamalarından daha fazla yardımcı olamaz. İnsan böyle bir yaratıktan, diğer "çıplak maymunlar"dan, veya hatta kendisinden ne bekleyebilir? İnsanlar hayvanlardan "hayvan makinalar" olarak söz edince, bir süre sonra buna göre davranmaya başlarlar; insanları çıplak maymun olarak düşününce de, vahşiliğin serbestçe içeri girmesi için bütün kapılar açılmış olur.
Sayfa 35 - Küre Yayınları
Özgül Karataş Çamur
, 2025 okuma hedefini ekledi.Geçen yıl 41 kitap okumuştum. Bu yıl daha planlı olacağım okuma konusunda
2025 OKUMA HEDEFİ
1/52 kitap - %2 tamamlandı
1 kitap okudu
52 kitap
463 sayfa
2 inceleme
1 alıntı
Puan vermedi
Bu kitabı Sinan Canan'ın beni en çok etkileyen kitaplar arasında saymasından dolayı merak edip aldım fakat benim için hayal kırıklığı oldu. Modern felsefenin bilimi merkezine koymasını ve bu nedenle tanrı inancını yok saymasını eleştiren kitap bana göre, hiç de ikna edici olmayan ve gayet yüzeysel ifadelerle bu evreni yaratan bir tanrının olduğunu anlatmaya çalışıyor. Bence inanan ya da inanmayan farketmez, kendini geliştirmiş, araştırmış, okumuş kişi bu kitapta yazılanlardan etkilenmez. Bazı yorumlarda çevirinin çok iyi olduğunu okumuştum. Arapçanın etkisi altında kalmış çevirmen bir dini kitap yazıyormuş gibi kitabı çevirmiş. ( üniversitede ileri Osmanlıca dersi almis biri olarak rahatsiz oldum bu çeviriden). Sayfa 79'da ikinci paragrafın şöyle başlaması bana "yok artık" dedirtti. "İmdi, bu dört ilgi alanı hakkında dikkate alacağımız husus....."
