Aşık olmadığıma, bu dünyada mutlu olmadığıma memnundum. Hiçbir şeyle barışık olmamayı seviyordum. Aşık insanlar genellikle alıngan ve tehlikeli olurlar. Perspektiflerini ve mizah duyumlarını yitirirler. Sinirli, kafadan çatlak olurlar. Hatta katil bile olabilirler.
Sevgi eğitici bir güçtür, ancak elde edilmesi zor, aşırı çaba isteyen bir iştir. Çünkü belirli bir an için değil, sonuna kadar sevebilmek gerekir. Gelgeç sevgiyi kim olsa, adi bir cani bile duyabilir.
Bir anda aşkının, hayal kırıklıklarının altında dayak yemişcesine sarsılan derin acıtıcılığını fark etti. Her zaman yaşanmış olan bir şey bir kere yaşanmaktaydı. Erkeğin şehveti, kızın tatlı aşkını ve kutsal heyecanını katletmişti.
Sadece derin, tuhaf bir acı hissediyordu, nereden kaynaklandığını anlamak için kendini boşu boşuna zorladığı bir acı. Zifiri karanlık gecede birdenbire uyanıp da tamamen yalnız olduklarını hisseden korkmuş çocukların duyduğu cinsten bir acı.
Dünyada görüp göreceğin en güzel memleket ama, halkı sana iyi davranmıyor. Öyle korkuyorlar, öyle kaygılanıyorlar ki, birbirlerine bile iyi davranmıyorlar.