"Onu bana bağışla!" Diye tanrı'ya dua edemediğim halde çoğunlukla o benimmiş hissine kapılıyorum. "Onu bana ver!" Diye tanrı'ya dua edemiyorum. Çünkü o başkasının.
Acılar içinde düşüncelere dalıyorum, nedenlerine değinecek olsam buradan köye yol olur.
En büyük mutsuzluk, burada iğrenç insanların yanında hissedilen can sıkıntısı, aralarındaki yükselme rekabeti, bir adım öne çıksınlar diye birbirlerini gözetleyip dikkat kesilmeleri; gizlemeye hiç gerek duyulmayan çok acınacak, çok alçakça tutkular.