Durdane Uçar
@Drdn
Şu anda okuduğu kitap
Reklam
5 Mayıs 1972'de Deniz'lerin sabah karşı asıldıklarını duyduğum gün de çok yoğun bir utanç yaşamıştım. O üç çocuk kan dökmemişlerdi,kimseyi öldürmemişlerdi ve henüz yirmi beşine basmamışlardı. Ama TBMM'deki babaları, hattâ dedeleri yaşındaki milletvekilleri, onları ille de öldürmek istiyordu. Bunun tek nedeni korkuydu bana kalırsa. Salt kişisel çıkarları üstüne kurulu o kepaze dünya görüşleri açısından, Deniz Gezmiş gibi gençlerin varlığı bile, onlar için korkunç bir tehlikeydi. Deniz Gezmiş'leri ömürlerinin sonuna kadar zindanlara kapatmak yetmezdi. Kendileri rahat yaşayabilmeleri için, Deniz Gezmiş gibilerinin yeryüzünden yok edilmeleri gerekiyordu.
Dil öğrenelim,evet ama dilimizi de unutmayalım. Ben Türkçeyle yatıp kalkıyorum. Kendi dilimden şaşmam, ona özen gösteririm. Herkesin de bu özeni göstermesi lazım. Telaffuzu berbat ederek diş arkasından konuşanlara tahammülüm yok. Böyleleri bir de medyada sunucu ve spiker oluyor. Zavallı Türkçe!
Akıcı bir dil, mükemmel bir anlatım. Başladıktan sonra bitirmeden elden bırakamadığım bir kitap. Kitabın en etkileyici yanı Zeze’nin hissettiklerini okuyucuya oldukça iyi geçirebilmesi. Ortaokul çağlarında okunan,o yaştaki çocuklara okumayı sevdiren bir kitap. Ancak o zamanlarda okunmamışsa hayatımızın herhangi bir döneminde bir gününü ayırarak mutlaka okunması gerektiğini düşünüyorum.
Reklam