Kendi halkından çok kendi ceplerini düşünen idarecilerden nasıl bir sevgi ve adalet anlayışı bekleyebiliriz ki? Kendisini halkından üstün gören, kendi cahilliklerinden bihaber yöneticiler, ülkelerini ve toplumlarını felakete sürüklemekten başka bir işe yaramayacaklardır.
Eğer fazlalıkdan kurtulduğumuzda huzurlu ve mutlu oluyorsak, neden onlardan kurtulmayalım? Neden kurtulmamız gereken şeylere kendimizi kaptırıp,hem vaktimizi,hem paramızı,hem de enerjimizi harcayalım ki?Sonunda bize bir şey katmayacak olanın peşine neden takılalım?
Bence bir şeyler öğrenebileceğin kitaplar oku yargısı tamamen saçmalık. Bir hikayenin size bir şey öğretmesi için gereken tek şey kendinizi o hikayenin içinde hissedebilmek.