I. Ç.
@Duchess86
Okuduğun kitapların içeriklerini unutabilirsin, ama her okuduğun kitapla bambaşka bir insan olursun. Sen bütün o okuduklarının özetisin!
40 okur puanı
Ocak 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
8/10
Beğendi
·4 günde okudu
·Okunma: 04 Nisan 2024 21:12
·2024 59. kitabı
Reklam
Neden bu insanlar seni sevmiyor?
“-Neden bu insanlar seni sevmiyor?
Beni kucaklayıp sımsıkı bağrına bastı, sonra göz kırparak:
-Ben farklıyım, anlıyor musun? İşte bu yüzden. Onlar gibi değilim.”
“…Kendi ülkelerinde bir yabancı gibi yaşayan, gerçekteyse o toplumun en iyileri olan binlerce insandan ilkiyle olan dostluğum böylece sona erdi..”
İnsan ruhu ve düşüncelerAlıntı
“…Tüm toprağı, her şeyi saran sessizlik insanın içine doluyordu. İnsanda en arı, en ince düşünceler de böyle anlarda doğuyor sanki; ama bunlar örümcek ağı gibi saydam, uçucu, ele geçmez, söze dökülmez şeyler oluyor. Bu düşünceler insanın ruhunu üzüntüden yakıp tutuşturarak, aynı anda hem yatıştırıp hem de rahatsız ederek, kayan yıldızlar gibi bir an parlayıp kayboluyorlardı ve ruh kaynayıp eriyor, hayatımız boyunca koruyacağımız kesin biçimini alıyor, kişiliği oluşuyordu…”
Ah Ralph!Alıntı
“Beni kaybetmeyeceksin…saklayacaksın. Beni kalbinde sakla; sana hiç olmadığın kadar yakın olacağım. Sevgili Isabel, hayat daha iyidir; çünkü hayatın içinde sevgi vardır. Ölüm iyidir…ama orada sevgi yoktur.”
“Hayatı kendi gözlerinle görmek istedin…ama sana izin verilmedi; dileğin için cezalandırıldın. Hatta gelenekselin değirmeninde öğütüldün!”
Yanlış seçimleri farkediş - Gilbert Osmond
“.. ve Gilbert Osmond’u tercih ettiği şekilde tercih etmenin, zorunlu olarak diğer bütün bağları koparmak anlamına geldiği fikrini kaderinin ayrılmaz bir parçası olarak kabul ettiğinden, buna inanması daha da kolay oluyordu. Bu tercihin tatlılıklarını tadıyordu ve bunlar, teoride bu duygunun tasvip ediliyor olmasına rağmen, sonuç olarak, aşık olmakta çok nahoş bir şeyler olduğunu hissettiriyordu ona. Mutluluğun trajik yanıydı bu; insanın doğrusu daima başka birinin yanlışından oluşuyordu…”
“İnsanı mutluluğun yüksek yerlerine, dünyanın aşağıda uzanıyormuş gibi görüneceği, bir yücelme ve avantaj duygusuyla aşağı bakabileceği ve hüküm verebileceği, seçebileceği, merhamet duyabileceği yerlere götürmek yerine, daha ziyade aşağıya ve yeryüzüne doğru, daha rahat ve daha özgür başka hayatların sesinin yukarıdan geliyormuş gibi duyulduğu ve başarısızlık hissini derinleştirmeye hizmet ettiği, kısıtlanma ve depresyon alemlerine götürüyordu.”
Reklam