Her insan, kendi içinde, bir başkasının eksiğini tamamlayacak bir fazlalık saklar. Belki bir tebessümdür bu. Belki şefkatli bir bakış. Belki sıcak bir çorba ikramı. Belki "Kahveniz nasıl olsun?" sorusuyla birine ince zevklerinin dikkate alındığını hissettirmek: "Allah'ın seni bir iyiliğin öznesi yapması, Allah'ın sana iyiliğidir; sadece senin iyilik yaptığın kişiye iyiliğin değil, senin Allah'a iyiliğin hiç değil! O iyiliği, Allah sensiz de yapabilirdi ama sen yapasın istedi; seni iyiliğin enstrümanı yapmak istedi. Sana düşen, içinden iyilik gelip geçtiği için sadece mahcup olmaktır, sadece şükretmektir."