Sümeyye
@DunyaRaskolnikov
İnsanlar kötüydü, kitaplara sığındım...
Çoğu kez yaşadıklarından çok kalbini târumar eden tanıdığı sandığı, asla yapmaz dediği kimselerin o dönemdeki tutumlarıdır. İnsanı bu hayal kırıklığından, bu yıkımdan ve yalnızlıktan çekip çıkaran sadece; şeksiz ve şüphesiz, nedensiz ve niçinsiz dinleyen, ona yeni bir rota çizmeye muktedir olan Allah'ın huzurudur. Bir secde anında dile gelen samimi bir yakarışın yankı bulduğuna duyulan itimattır.
"İşte erkekler!" derdi. "Asla memnun değildirler, artık sevmemek isterlerse bütün düşüşün, usancın kabahatlerini kadınlara yükletmek için çare bulduktan sonra sevmemek kabahatini de onlara bırakmak için zavallıları aşağılayacak şeyler ararlar."
