Salı sabahı annem ve Cemile teyzem mahkemeye gittiler. Teyzem yolda kendine harika bir isim bulduğunu, sabah namaza kalkıp ezan okuyup kendine ismi çoktan koyduğunu söylemiş. Mahkeme ister koysun ister koymasınmış o adını koymuştu bir kere. Bize de adını bağışlar mı diye bekledik ama nazar değmesin diye mahkeme dönüşüne kadar beklememizi söyledi.