Nur

Cebimdeki Osman
İşsizdim. Vakitten bol bir şeyim yoktu. Günlerimi antikacılarda saçma sapan hikayeleri arayarak bulduğum fotoğrafın sahibinin peşine düşerek geçireceğime iş arasam çoktan bulmuştum. Ama istemiyordum. Sanıyorum iş bulmaktan da kaçıyordum. 30 yaşına gelmiş bir baltaya sap olamamıştım ve iş başvurularına bir sap olarak katılmak ağırımıma gidiyordu. Sokaklarda dolaşıyordum istiyordum ki iş beni bulsun. Yaptığımın yanlış olduğunun farkındaydım. Kendimle her gün defalarca yüzleşiyor ve defalarca kendime” sanane oğlum” diyordum. Bana değil de kime ne olacaksa…
Sayfa 73
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Mürüvvet
Bunlara her şeyi öğretmişim de ölünün arkasından konuşmamayı öğretememişim. Yerden yere vurdular beni. Kemiklerim sızım sızım sızladı. Konuşmayacaktım. Öldükten sonra konuşmanın mümkününü zati yok. Sağlığımda da ben konuşamadım. Her şeyi olduğu gibi anlatmak isterdim ben bu çocuklara. Gayrı mümkünü yok. Mümkün olsa bile gelen giden yok. Kendileri benden daha iyi bilir. Beni buraya bıraktıktan sonra bir daha gelen giden olmadı mezarıma.
Sayfa 155·Kitabı okudu
Nokta Nokta Gül
Salı sabahı annem ve Cemile teyzem mahkemeye gittiler. Teyzem yolda kendine harika bir isim bulduğunu, sabah namaza kalkıp ezan okuyup kendine ismi çoktan koyduğunu söylemiş. Mahkeme ister koysun ister koymasınmış o adını koymuştu bir kere. Bize de adını bağışlar mı diye bekledik ama nazar değmesin diye mahkeme dönüşüne kadar beklememizi söyledi.
Sayfa 31 - Cevriye’nin yeni adı·Kitabı okudu