Fatma Yazar
@Durri_Bihemta
Bize rüyanın değil, uyanıklığımızın tabiri gerek...
Şu anda okuduğu kitap
Filistin'in özgürlüğü bence her müslümanın duasında, okumasında ve inancında olması gerekir...
Ancak bazılarımız bu sorunu Arapların yapmış olduğu stratejik yanlışlar olarak görüyor ya da bazılarımız hala Osmanlıya yapılan ihaneti söylüyor. Kitap bu yanılgılara deliller sunmuş ve kaynaklar göstermiştir...
Allah'ın emaneti olan Kudüs'ü özgürlüğüne kavuşturmak için ne yapılması gerekiyorsa karınca misali yapmalıyız... Aramızda Fenerbahçenin zaferini arzulayan çok daha fazla Müslüman var:(
Bu dava Allah'ın davası, galip gelecek olan belli...
Peki bizim yapmamız gereken ne?
Bizler bu davayı özümsemeliyiz,
Bizler karınca misali tarafımızı belli etmeliyiz,
Bizler bu zaferin inşasında bir taş olmalıyız,
Bizler bu zafere inanmalıyız..
Dualarımızda bu zafere şahit olanlardan olmak istediğimizi söyleyelim...
İnanalım arkadaşlar inanalım...
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Yazarın kalemini beğeniyorum, güncel sorunlara değiniyor. Bunun yanında duyguyu çok güzel aksettiriyor.
Bu kitabında da ekolojik yıkıma, göçmenlerin hayatta kalma çabasına, aile ilişkilerinin içinde evlat, ebeveynlik ve aşkı çok güzel işliyor...
Ara ara kadın dayanışması görmek çok güzeldi. Birbirinin kuyusunu kazmak yerine birbirine destek çıkan kadınlara ihtiyacımız var...
Kitabın sonunda Zülfü Livaneli ile kitap hakkında söyleşi yapılmıştı bence bilgilendirici ve açıklayıcı olmuştu.
Keşke insanlar da yunuslar kadar iyi olsaydı...
Öncelikle kitabın başlığı sizde farklı beklentiler oluşturmasın. Çağımızın psikolojiye ve sosyolojiye bu kadar yakından ilgi duyduğu bu dönemde yanılgıya uğrayabilirsiniz. Bende maalesef öyle oldu, Mehmet hocamızdan bir davranış bilimcisi gibi yorum beklemiştim ancak alıntıladığı olay hakkında yarım sayfa yorum bile yapmamış... "metot" kelimesi biraz riskli kalmış çünkü anlamını karşılayacak bir metot göremedim ben. Bir diğer konu ise hiç kaynak yoktu, gözüm çok aradı...
Kitabı okurken Peygamber efendimizin bir kez daha alemlere rahmet olarak gönderildiğini ve en önemlisi onun da bi insan olduğunu "unutabildiğimiz" şaşkınlığını yaşadım. Onu görmediğimiz ve sohbetine katılmadığımız için mi bilmiyorum ama ashap bile Onun karşısında "sen bilirsin" dememiş kendi fikir ve haklarının peşinden gitmişler halbuki bizler daha aile büyüklerimize değil karşı çıkmak kendi fikirlerimizi söyleyebileceğimiz ortamlar bulamamışız. Çok yazık...
Sizi bu şekilde zaman zaman farklı duygulara götürecek bir kitap. İnşallah siz o metodu yakalarsınız ama ben farklı kitaplar denemeyi düşünüyorum:)
Kitap açık ve sade yazılmış, 7'den 70'e okunabilir ancak belli bir düzeye ve bilgiye sahip kişilerin okurken zevk alacağı noktasında emin değilim...
