Selda

Selda
Gülüşü bahar mevsimli kadınlardandı. Gözlerinde kasıp kavuran, tutkulu yazlar. Mahçup bir genç kızla özgür bir kadın kol kola gezerdi yüzünde...
Günaydın...
Toprak anımsar, deniz siler, boşluksa bekler... Rüzgâra açıp ruhunu uzaklığa saranı, sen de bekle. İnsan uzaklığı kadardır...
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Şaşılacak şey! Demek iffet terketti mi insanı, akıl da terkediyordu...
Dünyada hiçbir şey uzun süreli değildir, o bakımdan duyduğu bu ikinci sevinç ilki kadar canlı değildi. Bir dakika sonra duyacağı sevinç bundan daha da cılız olacaktı ve nihayet, suya atılan bir taşla doğan halkaların bir süre sonra yitip gitmesi gibi, içinde kıvılcımlanan son sevinç kırıntısı doğal ruh haline karışacak, bu hal içinde sönecek, belirsizleşip gidecekti...
Demekki neymiş :)))
'Bütün kadınların içinde sürekli meraklarını karıştıran bir şeytan yaşıyor' derler...
Tanrım bu nasıl hayat böyle! Düşlerle gerçeklik hep çatışma içinde!...