“Günün karanlık kısmı sanki hep bize aitmiş gibi hissetmiştik en başından beri… Gündüze değil, geceyi sevmiştik. Aydınlığı değil, karanlığı sevmiştik. Çünkü karanlığımız olmasaydı ışıklarımız da olmazdı. Çünkü gece olmasaydı ay da olmazdı. Belki de bir noktada kaybettiğimiz tek şey bu karanlığın ortasında bize yol gösterecek bir aydı… İşte bu yüzden geliyordu Gece, ay da peşinden gelsin bizi aydınlatsın diye…”