D’
@Duygu_Macitt
"Size kadınlıkla lanetlenmiş bir varoluş hezeyanı anlatacağım."Düşünce
Diye başlarken kitabın satırları aslında o an anlamıştım sıradan bir okuma olmayacaktı bu okumam. Kara bir kitaptı... Kapkara... Ruhumu tarif edemediğim bir şeyle dolduran... dolduran... boşaltmaksızın dolduran..
Delirmiş, delirtilmiş belki de delirmeye mahkum edilmişlerin hikayeleriydi okuduklarım. "Ben ölünce içimdeki şarkılara ne olacak benim?" sorusunun beynimde yüzlerce yansımayla dönüp dönüp durmaksızın dolanmasıyla hatırlanacak bir hikayeydi biri de.
Ağır ağır, sessizce ruhumu sardı bu kara delilik. Usulca girdi kanıma. Hissettim.. hissettim.. hissettim.. yaşamadığım şeyi anlayamazdım ama her ne kadar anladığımı sansam da.
Bedenlerimizle var olmadık. İnceliklerle örülmüş ruhumuz var bizim. Boşluğa yazılmış uzun hikayeler değillerdi. 21 delilik hikayesiydi okuduğum. Sarsıldığım. Ve daha nice 21 deliliğin yaşandığı hikayelerdi. Ve ne yazık ki yaşanmasını istemeyeceğim fakat bunca saygısızlığın, sevgisizliğin kör kuyusunda dolaşırken bunun pek mümkün olmadığını bildiğimden geleceğe dair bir temennide bulunmadan bitiriyorum bu paragrafı.
Son olarak:
Kitapla ilgili biraz bilgi verecek olursam. Mine SÖĞÜT'ten okuduğum ilk kitaptı. üslubunu da anlatımını da çok sevdim. Kitap sarsıcı bir öykü kitabı. Kitabın içerisinde onu destekleyen çizimler de yer alıyor. Bu çizimler yazarın eşi Bahadır BARUTER'e aitmiş. Okumanız dileğiyle.
Reklam
Sıfır Noktasındaki Kadınlar..Düşünce
Bir kitap bitirdim diyemiyorum.. Çünkü bitmedi... Bu kitabın yüzlercesi hatta binlercesi yaşıyor şu an. Yüzlerce Firdevs var. İçinde Firdevs'in gücünü hissedip yıllarca susan kadınlar var.
Bir kadının yaşamını okudum. Ondan yüzlerce olan kadının yaşamını... Firdevs'in... O güçlü kadının. Her şeye rağmen dik durmayı başaran kadının. Gerçeklik olarak tanımlanan tüm yalanlara da ölüme de kafa tutan kadının yaşam hikayesini.
Biri bana kitaplara objektif yaklaşmıyorsun demişti Tutunamayanlar'a yazdığım incelemeden sonra. Ona da dediğim gibi bazı kitaplara objektif yaklaşılmaz, yaklaşılamaz... Bazı kitapların hissettirdikleri kalbinizde bir yerlere dokunur. Ve kalbime dokunmuş kitaba ben objektif yaklaşmam, yaklaşamam.
Kelimeleri toparlayamıyorum. Okuduğum şey veya Firdevs'in yaşadıkları karşısında dehşet içinde kaldım desem önce size sonra kendime yalan söylemiş olurum. O kadar çok var ki Firdevs'ten. O kadar çok kadının onunla ortak ortak derdi, yaşamı var ki şaşıramıyorum bile. Çok acı değil mi? Bazı zulümleri normal karşılar olduk.
Sanırım yazarken en çok zorlandığım kitap incelemesi olabilir. Kelimeleri de düşüncelerimi de toparlayamıyorum.
Kadınlar olarak her şeye kafa kaldırabilmeliyiz evet. Ama bu çoğu zaman sonumuzu da getirebiliyor. Ölene kadar kulaklarımda çınlayacak bir ses var mesela "Ben ölmek istemiyorum." diyen o annenin sesi. Asla unutmuyorum o günü. Cehennem gibiydi...
Daha fazla yazmayacağım sanırım. Fahişe diye tanımladığınız o kadının penceresinden bakın bir de hayata. Ne ölümden korktu, ne sizin doğru dediğiniz yanlışlardan...
Ruhumun Aynası..♡Düşünce
İncelemeden çok bir iç döküştür!
Neye nerden başlayacağımı bilmediğime göre ortasından başlayarabilirim. Bu düşünmeler mahvetti sonuçta bizi. Herhangi bir konuya bile nereden başlayacağımızı hep düşündük daha doğrusu ben öyle yaptım. Şimdi şu çoğulculuktan çıkıp kendim olarak devam etmeliyim yazdıklarıma. Saçmalayabilirim önemli değil. Kimin ne düşündüğü eskisi kadar umrumda değil. Sonuçta bunlar benim yazdıklarım ve benim hissettiklerim. Değil mi ama? Yeterince boş konuştun Duygu. Geç şimdi buraları.
Oğuz Atay ile yalnız kalmalıyım. "Ruhumun Aynası" diyordum ona. Ruhumdan bir şeyler vardı bu adamda. Neydi bu yansıma tam olarak ben de bilmiyordum. Ama ıstırap verdiği kadar ben olduğunu hissettiğim bir şeyler. Kelimeler nasıl bir araya gelip anlam bulacaktı. Önemliydi kelimeler Oğuz Atay için. Kelimelerin önemini ben de senden sonra öğrendim biliyor musun? Üzerinde duracağım bir şeye benzemiyorlardı. Ama seni okudukça bir şeyler önem kazandı bende. Selim Işık'ın hayatı boyunca kelimelerle derdi vardı. Bulmak istediği bir şeyler vardı. Ve buldu sonunda 'onu'. TUTUNAMAYANLAR'ı.. Çoğulcu bir şeylerdi. Hayatı boyunca onlara benzememek için uğraştı belki de ama en son onlardan biri olduğunu hissederek son verdi hayatına. Hem biliyor musun Oğuz Atay bence Selim Işık, bir çoğumuzdan daha cesaretli. Ben bu kadar cesur değilim. Şimdi biri çıkıp: "Ne yani intihar etmek cesaret işi mi?" Diyecek. Biliyorum. Ama Canım İnsanlar, bazı konularda sizinle tartışmaktan çok uzağım artık. Herkes farklı düşünür. Bir türlü şunu anlamadınız. Bu yüzden farklı insanlarız. Yoksa tek tip, seri üretim olarak sürülürdük piyasaya. Ben ne zamandır böyle konuşuyor ve düşünüyorum inan bilmiyorum Canım Oğuz Atay.. Demek ki bazen değişim iyi yönde olabiliyormuş. Hadi ordan ben de sanki değişimin iyi
"Güle rengini veren kandır."Düşünce
Belki de hayatımızdaki güzellikler bazı felaketlerin sonucudur..
Alper CANIGÜZ... Kan Ve Gül... Bir Kara Dejavu...
Evet kara kapkara bir dejavu.. Şu an her birimiz farklı yerlerde, değişik zamanlarda, farklı insanlar olarak farklı işler yapıyoruz. Peki şu an olduğumuz konum veya yaptığımız iş bizim tercihlerimizin bir sonucu mu? Yoksa... Yoksa kader mi hepsi?
Geçmişe gidebilme şansımız olsaydı birçok anı değiştirmek isterdik muhtemelen. Genelde bu 'birçok an'lar kötü anı bırakmış anlar olurdu çoğunlukla. Peki ya bu 'kötü an veya anılar' diye nitelendirdiğimiz felaketler bugünkü güzelliklerin temeliyse veya tam tersi de olabilir..?
Hayat anlaması ve anlamlandırılması çok güç bir bilmece. Ve bu bilmece bazen huzursuzluk bazen de... Bazene gerek yokmuş hep huzursuzluk..
Çok şey yazdım farkındayım bunun incelemeyle ne alakası var diye soranlar olabilir tabii ki ama bu anlattıklarım kitabın ta kendisi aslında. Bu bilmece gibi konuşmamdan çıkıp normal minvalde kitap incelemesine geçecek olursam; gerçekten güzel bir kitap okudum. Farklı bakış açıları gördüm (görmekten en hoşlandıklarım olur kendileri). Zihnim bu kadar meşgulken yorulmadan okuduğum (kitap akıcı bir anlatıma sahipti) bir o kadar da yorularak okuduğum (sürekli birleştirmeniz gereken parçaların bulunduğu bir kitap) bir eser oldu.
Yazarı farklı kılan bir şey daha var ki o da en sevdiğim şeylerden biridir.. yazarın üslubu çok iyiydi. Kelimeleri çok farklı, lezzetli ve akıllıca sunuyor size. Bu üslubun ardında nadide bir yazarın olduğunu hissettiriyor. Toplumsal, siyasi vs birçok konuya çok akıllıca yaklaşıp değindirmelerini yapıyor yazarımız. Ben ki polisiye türüne antipatisi olan bir okurum. Ve hâlâ antipatim devam ediyor sona erdi diyemem :) ama Alper CANIGÜZ polisiye kitabı dahi olsa okuyacağım bir yazar
Beğenip inceleme yazdığım kitapların aksine bu sefer beklentimi karşılamayan bir kitap için inceleme yazmak istedim.
Açıkçası kitabı elime alıp okuyana kadar çok farklı bir öykünün beni beklediğini düşünüyordum. Ki hakkını vermem gerekirse konu itibarıyla oldukça farklı bir kitaptı (kitabı merak edip alma nedenim de buydu aslında). Ama… Maalesef ki aması var. Kitap konu olarak oldukça ilginç olmasına rağmen (düşünsenize hayata yaşlı bir adam olarak gözünüzü açıyorsunuz. Yani hayata tersten başlayarak yaşıyorsunuz. Zaman akıp giderken siz akan zamana meydan okurcasına gençleşiyor hatta çocuklaşıyor ve hayatı tersten yaşamanın hakkını vererek yaşamınızın sonunda bir bebek oluyorsunuz) çok eksik, yavan geldi. Böyle bir konu çok etkileyici bir şekilde okura aktarılabilirdi. Böyle bir adamın toplum tarafından gördüğü baskı veya böyle bir yaşam sürmenin psikolojik boyutları ele alınsaydı bence bu öyküden çok daha iyi bir öykü hatta iyi bir roman yaratılabilirdi.
Ayrıca kitaptan uyarlanan bir de filmi var. Filmini izleyemedim ama şöyle bir yorumlarına bakınca kitaptan farklı şekilde işlendiğini ve kitaptan daha çok beğenildiğini gördüm. Filmin kitaptan farklı olduğunu düşünmekte pek zorlanmadım aslında kitap yaklaşık 60 sayfa film nerdeyse 3 saatlik. Neyse yorumumun bu kısmını filmi izledikten sonra güncellemeyi düşünüyorum.
Yorumumu toparlayacak olursam; çok yoğun bir zamanınızda dingin, akıp giden, hiçbir pürüzü olmayan ama konusu ilginç olan bir kitap okumak isterseniz tam size göre bir kitap olacaktır.
Okuyacak olanlara keyifli okumalar dilerim. Kitapla kalın…
Reklam