Duygu KPCK

Hasta sahibi olmak zordur. Bir kere, karaktersiz bir hal alırsın. Acıyı anlamak ve anlamamış gibi yapmak zorunda kalırsın. Dersin ki, iyi şeyler düşün. TV dizilerinden duyduğun gibi. Sevgi en büyük ilaçtır, dersin. Öyle salakça şeyler. Dedirtirler. Sen bile inanırsın. Bir de, utanmadan, kendini özenli, duyarlı biri sanmaya başlarsın. Hasta sahibi olmak, senin için, kendi iyiliğine, fedakarlığına, dayanıklılığına hayran olma sürecine dönüşür. Bunun için etraftan ödül bile beklersin. Üzülme, sen elinden geleni yaptın, desinler diye beklersin. Derler. Dedirtirsin. Memnun olursun. Şöyle mırıldanırsın, ben sadece vazifemi yaptım. Keşke yapabileceğim başka bir şey olsaydı.Derler ki, daha n'olsun! Sen onu sevdin, bu yeter de artar.Huzur içinde ölecek, sevildiğini bilerek!
Sayfa 265·Kitabı okudu
“Yeterince kitabın var” diyenlere cevabımız hazır.
Başka bir yerde olmak! Seyahatin sahte bir tanrı olduğu, sorunlarını yanında götürdüğün ve hiçbir şeyin değişmeyeceği doğru değildi. Uzaklara gitmenin, yenilenmenin, dünyanın muazzam büyük ve çeşitli, senin ve dertlerininse küçük olduğunu hatırlamanın hayal edilemeyen ve beklenmedik heyecanı vardı.
Sayfa 260·Kitabı okudu

Duygu KPCK

, bir kitap okudu
Puan vermedi·336 syf.·
28 saatte okudu
·
2026 60. kitabı
Anja Kampmann
5.7/10 · 93 okunma