Hasta sahibi olmak zordur. Bir kere, karaktersiz bir hal alırsın. Acıyı anlamak ve anlamamış gibi yapmak zorunda kalırsın. Dersin ki, iyi şeyler düşün. TV dizilerinden duyduğun gibi. Sevgi en büyük ilaçtır, dersin. Öyle salakça şeyler. Dedirtirler. Sen bile inanırsın. Bir de, utanmadan, kendini özenli, duyarlı biri sanmaya başlarsın.
Hasta sahibi olmak, senin için, kendi iyiliğine, fedakarlığına, dayanıklılığına hayran olma sürecine dönüşür. Bunun için etraftan ödül bile beklersin. Üzülme, sen elinden geleni yaptın, desinler diye beklersin. Derler. Dedirtirsin.
Memnun olursun. Şöyle mırıldanırsın, ben sadece vazifemi yaptım. Keşke yapabileceğim başka bir şey olsaydı.Derler ki, daha n'olsun! Sen onu sevdin, bu yeter de artar.Huzur içinde ölecek, sevildiğini bilerek!