Duygu Temirli
@Duygutem
𝕹𝖔𝖘𝖈𝖊 𝖙𝖊 𝖎𝖕𝖘𝖚𝖒
209 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Herkesin bildiği kitapları, 'acaba insanlık bunun hakkında ne düşünüyor?' maksadıyla okumayı tercih ederim her zaman. Bu düşünce kalıbından çıkmama sebep oldu bu kitap. Edebiyat dünyasını zenginleştirmek; yeni yazarların bu işe atılmasından öte, biz okurların bu eserleri okuyarak, bunların zihinlerde yaşamasıyla olabileceğini düşünüyorum artık. Sanırım beni yeni yazar okumaktan korkutan, edebi değeri olmayan bir esere vakit harcamaktır. Ancak yukarıda dediğim gibi geleceğin kaliteli yazarları bizlerin okumasıyla ayrıştırılabilecektir. Ve korkmayın ki bu eser asla kalitesiz değil ve iyiki zamanımı bu kitaba harcamışım dediğim bir eser oldu. 
Muhammet Oğuzhan Yalçın'ı tebrik ederim.
Kitapla ilgili daha öznel görüşlerime gelirsek; okurken yaşadığım hissiyatı en son 
Küçük Prens kitabında hissetmiştim. Hani yaşadığımız hayat bize çok normal gelir ama bir çocuğun görüşüyle bakınca tuhaflıkları görürsünüz. Bu kitapta da yaşadığımız ve yanıbaşımızda her daim duran absürtlükleri; alıştığımız, göz ardı ettiğimiz, görmezden geldiğimiz her noktayı suratımıza şak diye çarpıyor. Derin bir felsefesi yok yani kitabın. İyiki de yok, ki arada bir gerçekten bazı şeylerin suratımıza çarpılması gerektiği gibi bu tür konulara hiç kafa yormayan ve karşıt görüş olanların kolaylıkla anlaması sağlanmalı.
Dindar biriyim ve yazarla aynı görüşte olmadığım konular olmasına rağmen hassasiyet yaşamadım. Bu da sanırım benim dini felsefeyi iç dünyamda algılamış olmam ve yazarın toplumsal dini eleştirmiş olmasından kaynaklı. Ki toplumda yaşanan din ve/veya ruhban sınıfının toplumsal kontrol çabaları beni en az yazar kadar da rahatsız etmektedir. Bu sebeple bunları eleştirmenin okuma keyfine daha da çok vardım :) Sadece ruhban sınıfı değil, bütün üst makamların oluşturduğu absürt düzeni eleştiren enfes bir kitap. Üstelik
Muhammet Oğuzhan Yalçın'ı tebrik ederim.
Kitapla ilgili daha öznel görüşlerime gelirsek; okurken yaşadığım hissiyatı en son Küçük Prens kitabında hissetmiştim. Hani yaşadığımız hayat bize çok normal gelir ama bir çocuğun görüşüyle bakınca tuhaflıkları görürsünüz. Bu kitapta da yaşadığımız ve yanıbaşımızda her daim duran absürtlükleri; alıştığımız, göz ardı ettiğimiz, görmezden geldiğimiz her noktayı suratımıza şak diye çarpıyor. Derin bir felsefesi yok yani kitabın. İyiki de yok, ki arada bir gerçekten bazı şeylerin suratımıza çarpılması gerektiği gibi bu tür konulara hiç kafa yormayan ve karşıt görüş olanların kolaylıkla anlaması sağlanmalı.
Dindar biriyim ve yazarla aynı görüşte olmadığım konular olmasına rağmen hassasiyet yaşamadım. Bu da sanırım benim dini felsefeyi iç dünyamda algılamış olmam ve yazarın toplumsal dini eleştirmiş olmasından kaynaklı. Ki toplumda yaşanan din ve/veya ruhban sınıfının toplumsal kontrol çabaları beni en az yazar kadar da rahatsız etmektedir. Bu sebeple bunları eleştirmenin okuma keyfine daha da çok vardım :) Sadece ruhban sınıfı değil, bütün üst makamların oluşturduğu absürt düzeni eleştiren enfes bir kitap. Üstelik
Reklam
Hakkındaki kötü yorumlardan dolayı okumayı düşünmüyordum. Bu kadar popüler olması ise merakımı uyandırdı. Ben de kitabı satın almaya değer görmeyerek sesli kitap olarak dinledim.
Popülaritesini sağlayan şey; paralel evrenler, seçim felsefesi gibi konuların ilgi çekiciliği. Bu konularla ilgili kitaplar okumuş, araştırmalar yapmış, bunlara kafa patlatmış biri açısından çok sıradan. Ama ilk kez bu konular hakkında düşünüyorsanız temel düşünce yapıtaşı olarak fikir edinebilirsiniz.
Edebi değeri de yok. Satırları düşünmek için odaklanmaya da ihtiyaç yok. Ev işi yaparken arkada dinleyebilirsiniz.
Tam teenage yaş grubuna uygun olduğunu düşünüyorum. Çok edebi eserleri anlayabilmek için derinleşmeyen psikolojileri var o dönemde. Bu kitap edebi olmadığı ve paralel evrenler gibi konulara merak sarmış biri için başlangıç çerezi olacağı ve de çok akıcı olduğu için ergenlik çağındaki gençlere uygundur.
Kurgu ise fena değil. Müzik dinlemek yerine bu kitabı dinleyebilirsiniz.
Bu kitaptan çıkarımım şudur; Tolkien bir zırdelidir efendim. Bu kadar hayal gücü normal bir insanda bulunamaz. Benim okurken bile hayalimde canlandıramadığım, hafızamda tutamadığım olaylar örgüsünü; O kurgulayıp yazmıştır... (Yanlış anlaşılmasın, hayranlıktan dolayı bu şekilde bahsediyorum)
İyi okumalar...
Ah incelememe nasıl başlasam, nereden başlasam bilemiyorum... Verebilseydim 10'dan daha fazla puan verirdim. Serinin tamamına yönelik incelemem 'Yüzük Kardeşliği'ne yapmış olduğum inceleme; #101689980
Buradaki görüşlerimin üzerine ilaveler yapmak istiyorum.
Serinin 1 ve 2. Kitaplarını çok daha önceden, neredeyse 13 yıl önce okumuştum. Kısa zaman önce ise 3ünü birden tekrar okumaya karar verdim. Yani 3. Kitabı daha önceden okumamıştım. Zaten dünyadaki en iyi kurgunun Tolkien'in evreni olduğunu düşünsem de, hayranlıkla bu seriyi en sevdiğim seri olarak adlandırsam da; 3. Kitabı eğer okusaymışım, benim için yeri çok daha derin olacakmış...
Önceki kitaplar kurgunun çılgınlığıyla dolu, hayretler uyandırıcı olsa da; 3. Kitap bunları da aşarak, müthiş duygularla süslemiş bu evreni. Elbetteki olayların temelini serinin filmlerini defalarca kez izlediğim için biliyordum. Ama filmlerinden çok daha fazlasını hissettim ve yaşadım kitapları okurken. Sanırım 'Yüzüklerin Efendisi' filmlerinin müziklerini dinlemem de bu duygularımı daha da artırmıştır. Sadece olay örgüsü daha geniş değil, duygular çok daha geniş.
Ümit üzerine daha da güzel bir kitap yazılamazdı sanırım. Karanlıkların ve çaresizliklerin en derininde nasıl böyle bir umut besleyebildiler... Hayret ediyorum. Ve ümidin; ahmaklıkla, ariflik arasında gidip gelmekte olan bir kavrayış olduğunu bu kitaptan daha iyi anlatacak kitap yoktur. Hele ki, o sonundaki eklerde Arwen ve Aragorn'un hüzünlü öyküsünü okurken, tüylerim nasıl diken diken oldu...
Bu kitabın gözümdeki yerini nasıl anlatabilirim daha bilmiyorum. Ancak şöyle örneklendireceğim; Newton fizik için neyse, edebiyat için Shakespeare oydu. Ve zaman makinesini icat edecek kişi kim ise, Tolkien de edebiyat için odur. Belki edebiyatçılar arasında
Tolkien'in iyi manada bir deli olduğunu düşünüyorum. Bu kadar büyük bir hayal gücüne sıradan bir insan sahip olamaz. Minik derelere, yerdeki ufak taşlara bile görkemli bir tarih yazıp, bambaşka bir evren oluşturmuş kendi zihninde.
Evet bunları söylemem elbette gereksiz. Yüzüklerin efendisine göz ucuyla bakmış biri bile nasıl bir zeka ürünü olduğunu zaten anlayacaktır. Ancak ikinciye okuduğum bu romanında ve defalarca izlediğim her filminde bile ben hala şaşırıyorum böyle bir eserin varoluşuna. Bundandır bir kere daha bu eseri övmem.
Asla diğer fantastik kurgularla karşılaştırılamayacak derecede açık ara farkla çok daha iyi ve görkemli. Ki ben aynı zamanda Harry Potter hayranıyımdır da. Ancak söz konusu Yüzüklerin Efendisi olduğunda saygıyla eğilirim.
Reklam