“Hürriyet fikri daima akar, coşkun bir nehir gibidir. Onun karşısına geçilemez. Set çekmek, akmasına engel olmak istersen kabarır, yükselir, gerçi gürültüsü işitilmez fakat kuvveti artar, tazyiki artar. Nihayet bir an gelir ki o müthiş seti korkunç bir gümbürtüyle koparır, yıkar, etrafı bir tufan gibi istila eder.”
Kar gönüllere daima sevinç verir. Bazı şairlerin kar yağdığı zaman tabiatı kefene bürünmüş bir ölüye benzetmelerinde ne güzellik ve uyum bulduklarını anlayamam. Ben karı o kadar severim ki kâinatı bu güzel, beyaz örtüyle örtünmüş gördüğüm zaman tepeden tırnağa beyazlar giyinmiş güzel bir yeni gelin hatırıma gelir.