Bin bir türlü muğlak ve göz yaşartıcı hayal, ruhumu ele geçirmişti. Hatta aklımdan intihar etmek bile geçti; fakat apaçık ve hazır olanı reddedip uzakta ve belirsiz olanı yeğlemek, insan doğasının sapkınlığının bir özelliğidir.
O kıskandığım insanlara birdenbire dönüşemem. Bu gerçekten imkansız olurdu. Daha iyi biri olmanın tek yolu, ne kadar sıkıcı olsa da, ufak ufak ilerlemek. Hemen yargıda bulunmamak, kendimi zorlamamak, içimden geçen sayısız yargı ve duyguyu kabul etmek. Kendimi eleştirmek beni birdenbire daha zeki birine dönüştürmeyecek.