ESRA Güney Canbaz
@ES_SE
bursa
132 okur puanı
Mart 2016 tarihinde katıldı
Psikoloji okumayı severlerin Alfred Adler'i tanımadığını düşünmüyorum ama gözden kaçırmışlar için tavsiye ederim.
Adler kitapta; insanı karakter gelişiminde bir olgunluğa taşıyan asıl meselenin çağdaş yaşam koşullarından geçtiğini savunuyor.
İşledigi konular yaşam koşullarında bir bireyin karakter geliştirmesine destek olan aile ve aile içinde gelişen karakter özellikleri,cocuk gelişimi, kadınların toplumda varolmasını kabullenmenin erkekler tarafından güçlüğünü, kadin erkek eşitliğinin kavraminda kadınlara yönelik açıklamaları(yürekli anlatım tarzi cok iyi ),kadin erkek ilişkilerinde olusan sorunlar, din ve toplumda var olmanın bütünlüğünü yaşamanın yada yasayamamanin olusturdugu koşullar, duygu geçişleri ve nedenlerini sebeplerini Adler'ın oturduğum koltuğunda hepsini dinledim.
Bu salt analizlerin gücünü algıladığımda tum bilgiler ve konuda işlenen her duygu kavrami oldugu gibi gerçeğe ışık tuttuğu icin yaşanılan duyguların asıl altında yatan sebebine inmemizi sağlıyor.
Duygu kavramlarında işlediği en etkileyici 《guven duygusu》 oldu..
Adler kazanilmamis guven duygusunun karşısında diğer tüm duyguların sizi tesiri altında tutacağını vurguluyor.. kitabı özümsediğim de, indigim derinlikte karşıma çıkardığı güven duygusuydu.. hatta bana öyle geliyor ki tüm duyguların altinda yatan kök hücresi gibi görüyorum.
Insanin değişimi ve bir çok atılımı kendine güvenmesi ile gerçekleştiğini görmek için önce derinde yatan sebebe inmeli ve duvarları ile yüzleşmeli.. tabi bunları yıkmak için yüzlesebilme şansını önce kendisine verebilmesi gerekiyor.
Bu kitabı özellikle;
Yaşadığı hayattan keyif alamayanlar..
Mutsuz ve ne yapacağını bilmeyenler..
Değer verip karşılık almamışlar..
Nerede hangi hatayı yaptığı için tekrar tekrar yenileyenler..
Bir turlu doyuma
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Derin anlatımıyla kitap beni hayattan kopardı.. bir sure Uğultulu tepelerde yaşadım duygulara eşlik ettim, uzun tutabildiğim kadar kendimi tepelerin dinginliğine bıraktım ama rüzgar o Tepeler'de yılın dörtte üçü sert esiyor.
Korkunç duygular ile savaşan insanlar, eksildiği hislerle hayatlarının aldığı şekili genelde acı oluyor...
Not: Eğer hayatınızda size ait zamana sığdıracak sürükleyici roman ararsanız tavsiyem Uğultulu tepeler olur, hatta defalarca okuyabilirsiniz. Verdiği keyif aynı.
Okuyun .
Sopiler içermeye gerek yok!
Zweig zaman ayırmaya değer biri.. en karmasik duygularını ustalıkla net ifade edebilen yazar okunmalı.
Kitap bitince hissettiğim şey, karmakarışık olduğum.
Kitap tek solukta okunacak kadar kısa fakat basında sürükleyici bulmadım ta ki doktor Andrey Yefimiç 'in ölümsüzlüğü sorguladığında kitaba konsantre oldum sonra hastası olan Ivan Dmitriç ile olan diyalogları iyice sardı..
Deli biri için fazla karakterli diyalog olduğunu düşünüyorum.. zaten sonunda dr.Yefimiç 'te etkisi altında kalarak ters köşe oldu düşüncelerinde..
Kitapta beni etkileyen karakter histeri hastalığına yakalanan Dmitriç'in inancının bir adım geri gitmemesi ve zulum eşiğinde inancını yoklaması..
"Tanrim, öbür dünyada cehennem gerçekten yok mu? Bu alçaklar yaptıklarından dolayı gerçekten bağışlanacaklar mı?"
Belki hayatta bir deli hastanesine girmeyecek olabiliriz lakin (empati gücünüze bağlı olarak..) bu hissi bu kitap ile yaşayacağınıza emin olabilirsiniz.
Sözlü dövüşte sunulan bazı etki tepki olayları başarılı..
Hepsi değil çünkü yazar bir polis.
Günlük yaşamda karşılaşılacak sorunların karşısında olması gerektiği gibi yani soruna sorun değil çözümlenebilecek sorunlar olduğunu, olaylara nasıl bir tutum ile yaklaşmanız gerektiğini sunuyor.
Yazar kendi işi ve yapısı gereği sert bir karaktere sahip olmasına karşın bu yumuşatılmış bakış açısını önce kendisinde işe yaraması için uzunca zaman aldığını belirtiyor.
Bu kitap okuyana elbet bir şeyler öğretecektir, boş bir zaman kaybı olarak düşünmüyorum, sadece okurken biraz akıcı değildi.
