Başkalarının acılarına karşı , resmi ve iş ilişkisi bağlamında yaklaşan hakimler , polisler , doktorlar gibi insanlar , zamanla ve alışkanlık nedeniyle öyle duygusuzlaşırlar ki isteseler de müşterilerine karşı resmi bir tutum haricinde başka türlü davranamazlar.
Toplumun yüksek çıkarları yoktu , daha ziyade şiddet , kaba ahlaksızlık ve iki yüzlülük ile çeşitlenen donuk , anlamsız bir yaşam söz konusuydu. Alçaklar iyi beslenip giyinirken dürüst olanlar kırıntılarla beslenmekteydi.