İnsanlığın genel kaderinden daha bunaltıcı hiçbir şey olamaz. Ama insanlar yine de mutlu olmak için yanıp tutuşuyorlar ve bu, devamlı mutlu olmak için doğduklarına inanmalarına yol açıyor.
Baş başa yemek yiyeceğim biri olmadığında, kitap okuyarak yemek yemek daima hoşuma gitmiştir. Yoksun olduğum sosyal yaşamın yerini tutar. Sırasıyla bir sayfayı, bir lokmayı yutarım ; sanki kitabım da benimle birlikte yemek yiyormuş gibi olur.