İnsan bir zaman sonra karşılaştığı herkesi kendi gibi kaybolmuş sanıyor. Öyle olmadığını anlayınca da yalnızlık kuyusuna dönüp orada debelenmeye devam ediyor; kendi sesini yiyor, soğukla örtünüyor sessizliği kışkırtıyor.
Sohbet-i ârif-i billaha eriş, dûr olma
Saltanat-ı mesned-i dünyâ ile mağrur olma
(Allah'ı bilenlerin sohbetine uzak durma
Dünya makamının saltanatıyla gururlanma)
Tama'vü hırsa uyup nefs ile makhûr olma
Rahatın zail olur, nâm-ı meşhur olma
( Tamah ve hırsa uyup nefs ile kahrolma
Huzurun kaçar, nâm-ı meşhur olma)
Bu fenâ mülküne ibretle nazar kıl ey can
Gafleti eyle hebâ, hâli değildir meydan
( Bu geçici dünyaya ibretle bak ey can
Gafleti bırak boş değildir meydan)