Günay yurt
@Eagle35
Fırça ve renk renk boyalar var. Alev alev dolanıyor içime çizme isteği. Asıl olan çizmek değil, özlem. Bir yol çiziyorum, giderek daralan, perspektif bildiğimden değil, gözlem. Yollar uzakta daralıyorlar, bunu uzun otobüs yolculuklarından biliyorum. Bir kız çiziyorum yolun başına, eline bir çanta veriyorum, okula gitsin, okusun hasbam. Uzun uzun saçlar çiziyorum, işi ne, taransın yosmam. sonra resme bakıp basıyorum şaraba bardağın gözüne, bardağın gözünün tam neresi olduğunu çok iyi bilemeyerek. Seviyoruz ya, içmek gerekli. Kız çıkıp gidiyor resim kağıdından. Fırçalarımı kırıyorum, boyalarımı atıyorum gayya kuyularına. İçimdeki çizme isteğini bir ressama ciro edip basıyorum şarabı bardağın gözüne… Bardağın gözü olmaz. Çekmece mi bu? Çekmecenin gözününde bir şey gördüğü söylenemez. Kendin yarat dertleri, kendin üzül, delikanlı bir felsefe.
Reklam
Gılgamış yarı efsanevi bir kişi. Annesi Ninsun adında bir tanrıça, babası ise bir şeytan(Lilla). Bu yüzden “üçte ikisi Tanrı etinden, üçte biri insan etinden” yaratılmış. Bağdat’la Basra arasındaki bir Sümer Yerleşkesi olan uruk kentinin kralı. Kent gök tanrısı An ve eşi İnanna adına dikilmiş Eanna Tapınağı’yla ünlüydü. Sümer krallarının adlarini içeren ve o Çağ’dan kalma bir çizelgede şöyle bir bilgi var: “Tanrısal Lugalbanda, bir çoban, 1200 yıl saltanat sürdü. Tanrısal Dumuzi, bir balıkçı, Eriduda doğdu, yüzyıl saltanat sürdü, Sonra gılgamış, 126 yıl saltanat sürdü. Ur-Nungal, Gılgamış’ın oğlu, 30 yıl saltanat sürdü.
Kazı bilimcilerin araştırıcıların 150 yıl süren çabaları sonunda, Destán’ın yaklaşık üçte ikisi elimize geçmiş oldu. Ama geri kalan bölümünü elde etmemiz olanaksız artık. Irak’ta yapılacak yeni kazılarla bir takım eksikleri tamamlayacak yeni verilere ulaşmamız olanaksız. İnsanlığın bugüne dek gördüğü en alçakça saldırılardan biri sonunda, Amerikan bombaları, yeryüzü uygarlığının eşik taşlarını yerle bir etti.
