Ama hayatta öyle şeyler vardır ki, nitelikleri gereğince gizli kalamazlar. En sağlam çerçeveleri bile çatlatır, en sıkı korunan sınırları bile aşarlar. Osmanlılar der ki: üç şey saklanamaz: aşk,öksürük ve fakirlik.
Unutmak, her acıyı siler, arkada bırakırdı. Şarkı söylemek ise, unutmak için en güzel çareydi. Çünkü insan şarkı söylerken daima sevdiği şeyleri düşünür.
Pideler pişerken kapının önüne çıkıp bir sigara yaktım.şamil abi Kombici gelecek demişti, o geldi aklıma içeri seslendim abi pideleri beş yapalım.Kombici pide‘yi kapalı seviyor olabilirdi tabi ama bu sefer açık yemek zorunda.bir pidecide ezber bozamazdım. Şamil abi çok cins bir adam dedim içimden Kombici haberini çok yersiz ve gereksiz bir heyecanla vermişti bize. biraz kadınsı geliyordu bazı hareketleri bana. kadın olsa normal bir adam derdim. kadınsı olunca garipsiyordun ama.evini bir zavallı gibi dekore etmeye çalışıyordu çirkin ve yorucu eşyalarıyla kendisine yeni bir hayat kurma derdindeydi anlıyordum. eşyalarının ortasına çömelip sadece gökyüzüne bakarak ozon tabakasını delebilirdi.Şamil abi bunu bilmemesi daha iyi çünkü ozonu delersem eşyalarım nasıl durur acaba diye düşünebilirdi.