‘İnsandaki çocuk vicdanı, tohumdaki öz gibidir ve o öz olmadan tohum filizlenmez, gelişmez. Yeryüzünde bizi neler beklerse beklesin, insanoğlu doğdukça ve öldükçe, insanoğlu yaşadıkça, hak ve doğruluk denen şey de var olacaktır.’
Spoiler içerir. Kesinlikle çok etkileyici bir kitaptı.
Çok üzücü, düşündürücü ve nihayetinde yüreğe umut serpen bir eser. Emir Ağa sayesinde sürekli içim içimi yedi. Yaptığı hatalar çok yanlıştı. Hatalarıyla yüzleşmesini ve telafi etmesini bekledim durdum. Neyse ki sonunda ‘Yeniden iyi biri olmak mümkün.’ sözünü tam anlamıyla hissettirdi. Rahim Han karakterini çok sevdim. ‘Çocuklar boyama kitabı değildir. Onları en sevdiğin renklere boyayamazsın.’ sözü ne kadar da doğruydu. Emir Ağanın annesinin hamileyken ‘Çok korkuyorum. Öyle mutluyum ki. Böylesine büyük, müthiş bir mutluluk insanı korkutuyor. Senin bu kadar mutlu olmana, ancak senden bir şey almaya hazırlandıkları zaman izin verirler.’ sözü çok yüreğime dokundu.. Her anlamda etkileyici bir eserdi. İyi ki okumuşum dediğim kitaplar listeme eklendi.