Mesela karşımızdaki kişi bize "Sen cimrisin" dediğinde genelleme yapmış olur ve kişiliğimizi eleştirir. Ama belli bir davranışı eleştirirse ve "O davranış cimrilik gibi anlaşılıyor" derse o zaman bize hatalı davranışımızı düzeltme şansı vermiş olur. Yani eleştiride genelden özele değil, özelden genele gitmek gerekir.
Bazı insanlarınsa özgüvenleri o kadar zayıftır ki "Beni eleştiriyorlarsa haklılar- dır" diyerek başkalarının haklı ya da haksız olup olmadığına bakmadan inanıp ona karşılık verirler.
"Başarırım” diye düşünen insan eğer hiçbir şey yapmıyorsa kötü bir ağaca benzer. Kötü bir ağaca güzel bir ağaç aşılanırsa o ağaç da meyveler vermeye, verimli olmaya başlar. O zaman hiçbir bahçıvan onu kesmez. Kötü bir ağaca aşı yapıldığında o ağaç bile değişebiliyorsa kötü bir insan da mutlaka değişebilir. İnsanların bazı kötü yönleri olsa da birtakım hâlleriyle iyiliğe yol açabileceklerini unutmamak gerekir.
Bazen kişi, "Ben tam günahsız olamam, en iyisi ibadet ve zikri hiç yapmayayım” düşüncesine kapılabilir. Bir şeyi tam elde edemediği zaman tamamen terk edenler genellikle mükemmeliyetçi kişilerdir. “İş hatasız olsun” derken hiçbir şey yapamayabilirler. İnsanın düşünce bakımından da esnek olması önemlidir.