Ebru
@Ebru2509
Galata’da başlayan entrikalı bir kurgu. Dürdane Hanım ile Ulviye Hanım yan yana yalılarda oturmaktadır ama hiç tanışıklıkları yoktur. Ulviye Hanım çok kitap okuduğu için gerçek hayatta da kitaplardaki gibi bir hayat yaşanır mı öğrenmek istiyor ve Dürdane Hanımın odasına duvarı kazıyarak bir sistem kurup onun aşığı Mergup Beyle hikayesini dinliyor. Dürdane Hanım gebe kalıp, Mergup Bey evlilik için oyalayınca Ulviye Hanım bu olanlara tahammül edemeyip kılık değiştirip Mergup Beyden intikam almak istiyor. Ancak olaylar pek de kafasında kurduğu gibi çıkmıyor orası ayrı. Demek ki çok kitap okumak insanı nelere sürüklüyor diyip gülerek okudum. Eğlenceli bir o kadarda acıklı bir hikayeydi. Anlatımı sade okuması keyifli.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Ana karakterimiz Nora adında bir kadın ve hayatından nefret ediyor. Kimsenin ona ihtiyacı olmadığını, kimseyi memnun edemediğini ve aldığı kararlar yüzünden hep bir pişmanlık duyduğunu belirtiyor. Hayatında o kadar çok pişmanlığı var ki şu an yaşadığı mutsuz hayatındaki seçimleri yapmamış olsaydı,
içinde kalan, onu pişman eden bütün kararlarının şimdiki hayatından çok daha güzel olacağına inanıyordu. Ağır bir depresyonda olduğu için bir gece intihar ediyor. Ancak ölmek yerine gece yarısı kütüphanesi diye garip bir yerde buluyor kendini. Yaşamla ölüm arasındaki o ince çizgide. Bütün pişmanlıklarını bir kez yaşama şansı bulduğu mucizevi o yer. Gece yarısı kütüphanesi kitaplarla dolu. Pişmanlıkları ve yaşayabileceği milyon tane olasılığın olduğu hayatları anlatıyor bu kitaplar. Hangi kitabı açarsa o hayatın içine gidiyor. Eğer yaşamadığı için pişman olduğu hayatları yaşasaydı daha mı mutlu olurdu bunu görüyor. Harika bir anlatım, harika bir kurgu. Okurken beni sürekli düşündürdü. Bir gece yarısı kütüphanesine gitmeyi çok isterdim.
Adine iyi bir aile ilişkisi olan ve babasının desteğiyle sanatla ilgilenen bir kızdır. Gençlik çağında babasının ölümünden sonra kuzenine aşık olup onunla nişanlanır. Ancak bir erkeğe köle olmak, özgürlüğünün elinden alınması ve kendini zevkleri doğrultusunda geliştirememesi yaşamak istemediği bir hayattır. Çok sevmesine rağmen terk edip Paris’e yerleşerek kendisine bir atölye açar, resim çizip sanat icra eder. Bir gün kuzeninden mektup alır. Orada hayatını özgürce yaşadığı için dedikodular olduğundan bahseder. Adine mektup üzerine memleketine gider ve hiç beklemediği olaylarla karşılaşır.
Kısa ve akıcı bir kitaptı. İşlenen konuyu çok sevdim. Bir kadının ayakları üzerinde durmasını, bir sanat dalında kendini yetiştirmesini, zevklerinden geçercesine bir erkeğe aşkı uğruna da olsa boyun eğmemesini çok güzel anlatmış. Kendiyle de zorlu bir çatışma içinde ya sevdiği adama teslim olacak ya da bağımsız olacak. Biraz daha uzun olmasını isterdim, her şey çok hızlı gelişti ve bitti. Ancak keyifliydi.
Puan vermedi·400 syf.··
Beğendi
·2025 13. kitabı
·3 günde okudu
·Okunma: 22 Eylül 2025 21:19
Hayatın sillesini sonuna kadar yemiş Nazan’ın hikayesi…
Nazan küçük yaşta anne ve babasını kaybedince onu teyzesi büyütür. Kendi halinde, sessiz, herkese ve her şeye boyun eğen, kafasına vur ekmeğini al cinsten bir kadın. Nazan büyüyüp serpilince ona gönlünü kaptıran bir avukatla evleniyor. İşte hikaye burda başlıyor. Ona hayatı zehir eden bir kayınvalide ile yaşamaya başlıyor. Nazan akşama kadar evin temizliği, bulaşığı, yemeği ile uğraşırken kayınvalidesi süslenip püslenip kapı kapı gezerek gelinini karalıyor. Hiçbir zaman gelinini oğluna layık görmeyen kaynana her fırsatta aşağılıyor. Bir kez olsun sesini çıkarmayan Nazan kocasına bile bahsetmiyor. Okurken kayınvalideyi boğmak istememek elde değil. Kocasını çok sevdiği halde sevgisini göstermekten çekiniyor. Çünkü kayınvalidesine göre kocasına sırnaşması namussuzluktur.
Sinir krizleri, ruh daralmaları, hüzünle birlikte okudum. Sonunda nefesimi kesen bir kitap oldu. Şiddetle tavsiye ediyorum, herkesin yüreğine dokunacak olan bu kadını tanımasını istiyorum.
Puan vermedi
Çok direndim ama üzgünüm okuyamıyorum seni. İsimler o kadar iç içe ki, konu da sanki hiç ilerlemiyor. Hem çok değerli bir eser hem de en çok yarım bırakılan kitapların başında geliyor. Başka zaman tekrar okuma cesareti gösterebilirim umarım. Üzünçlü son. :(
