Ebru Acar
@Ebruacarrr
Hiç ‘oralı’ olmadım.
Cesare Pavese bunu nasıl yapmış bilmiyorum ama sıradan ve bakıldığında basit duran bir kurgunun içinden insanın kendi hayatını sorgulayışı,gelişen olaylar dahilinde kendi hayatıyla ilgili çıkarımlarda bulunuşu,yaşadıkları,diğer insanlarla kurduğu ilişkiler fakat yine de ne olursa olsun o aşılamayan ve hatta aşılmak istenmeyen münzevi yalnızlık…Her şey şahaneydi. Baş karakterimiz olan Stefano’nun bir süre cezaevinde kaldıktan sonra bir köye sürgüne gönderilişi ve orada yaşadığı deneyimler anlatılmakta. Gündüzleri köy halkının arasına karışabilmekle birlikte geceleri sokağa çıkması yasaktır. Stefano bu köyde hayatın olağan akışında mevsimlerin değişimine,hayatın akışına tanıklık ederken hiçbir zaman da o yalıtılmışlığın dışına tam anlamıyla çıkamaz. Çıkmak istemez. Kurduğu arkadaşlıklar,aşklar orada öylece kalacak;giderken kendi yalnızlığından başka bir şeyi yanında götürmeyecektir.Yalnızlık hem ezildiği,sıkıştığı yazgısı hem de sığındığı kalesi. Şimdiden herkese keyifli okumalar dilerim.
Reklam
12 Eylül’ün gölgesinde yitip gitmiş bir aşk hikayesi…
Hayatta sadece seyirci olmaktan öteye gidememiş bir erkek, sevgisinden yanıp kül olmuş hala kucağında o küllerin korunu tutan bir kadın ve hiçbir zaman birey olarak var olamamış bir kız kardeş. Günce şeklinde yazılmış öykü bir erkek ve kadının aynı olay ya da durumları nasıl farklı bakış açılarıyla anlayıp,hissettiklerini işlemiş. Günlükleri gün gün-bir kadının,bir adamın-olacak şekilde okumak kişilerin aynı durum da ne hissettiklerini anlamak ya da nasıl ifade ettiklerini görmek için daha faydalı olacaktır diye düşünüyorum. Kitap değişik bir tasarımla yazılmış sayfalar arasında bir öne,bir arkaya gezinti yapmak durumundasınız. Bu da keyif verici olmuş. İyi okumalar.
Kitap 1939 sonbaharı,ikinci dünya savaşının ilk haftaları,bir ailenin altı yaşındaki erkek çocuklarını savaş boyunca güvende olabilmesi için uzak bir köye göndermesiyle başlıyor. Böylece kendisi gibi binlerce çocukla aynı kaderi paylaştığına tanık olmaya başlıyoruz. Babanın savaş öncesi Nazi karşıtı faaliyetleri olduğu ve bu kamplardan kurtulmak için çeşitli yerlerde saklanması gerektiği için çocuğu savaş boyunca bu tehlikelerden uzak tutmak isteyişleri ancak hayatın tüm bu planları alt üst edişini de çarpıcı ve bir o kadar yürek burkan haliyle görüyoruz. Çocuğun götürüldüğü köyde ona bakan kadının vefatıyla oğlan bir başına kalır ve acı deneyimlerle dolu hayatı o anlardan itibaren başlar. Okurken çokça durup dinlenme ihtiyacı hissettim. Bu okuduğum şeylerin ağırlığı,bir çocuğun bunları nasıl yaşayıpta hala hayatta kalabildiği düşüncesini sindiremedim. Savaş sırasında oradan oraya savrularak hayatta kalma mücadelesini tek başına vermiştir fakat savaş bitip her şey normale döndüğünde de birçok şey onun için eskisi gibi olmayacaktır. Keyifli okumalar.
Kitapta dünya savaşı sonrası soğuk savaş dönemine geçiş ve savaşın etkileri,izleri çok güzel işlenmiş. Birçok olay örgüsü geçmiş-gelecek-şimdi olgusuyla okuru bunaltmadan,kafa yormadan aktarılmış. Şimdiyi okurken bir anda kendinizi geçmiş zaman hikayesinde ya da anlatılan efsanelerde buluyorsunuz onun ardından yine şimdi de. Sonra yine gelecekte. Ben okurken çok keyif aldım. Kitaptan bilim kurgu tadını da ufaktan bulursunuz. Özellikle yazarın baş karakterler için dostluk,vefa gibi duyguları işleyişine bayıldım. Sarı-özek bozkırında onca zorluğa ve imkansızlıklara rağmen insanların hayata tutunuşuna,hayattan o kadar zorluk içinde ne kadar keyif aldıklarına imrenerek okudum. Dönemin siyasi etkileri de çok güzel işlenmişti kitapta. Tavsiye ederim. İyi okumalar.
Hypatia. 1600yıl evvel bir kadın, insanlık için,bilim,akıl,cesaret ve doğru bilgi için mücadele veriyor ve her dönemde olduğu gibi karanlık fikirli,dogmatik fikirlerle yıkanmış,donanmış,vicdanları taşlaşmış insanlarla cebelleşiyor. Duyduklarıyla değil okuduklarıyla, deneyimleriyle ve bilime olan inancıyla konuşan bir kadın olması...Tüm bunlarla Hypatia, yakılması gereken bir cadı damgası yedi. Çünkü söylediklerinden çok cinsiyetiydi onları korkutan...
Şahaneydi. Fakat Hypatia ile ilgili yeterli,detaylı bir bilgi aktarımı yok. Başlangıç ve olayların özünü kavramak için tercih edilir. Hypatia hakkında muhakkak daha detaylı bir eser okuyacağım.
Hypatia: Yanlış da Olsa Düşünmek Hiç Düşünmemekten Daha İyidir - HypatiaTuğba Sarıünal · Destek Yayınları · 20202,256 okunma
Reklam