Ebru
@Ebruokur
İnstagram: muhtelifalintilar
Şu anda okuduğu kitap
Puan vermedi·192 syf.··
Beğendi
·2026 35. kitabı
·23 günde okudu
·Okunma: 03 Haziran 2026 14:14
Gezgin Ruhlar; göç, kardeşlik ve yas üzerine dokunaklı bir hikâye.
Bir gece üç kardeş, ailelerinin de kısa süre içinde yanlarına geleceğine inanarak Vietnam’dan Hong Kong’a uzanan tehlikeli bir yolculuğa çıkar ancak bekledikleri gibi olmaz. Ailelerinden ayrılan bu üç kardeş, koca dünyanın içinde yapayalnız kalır.
Birlikte kurmayı hayal ettikleri gelecek ellerinden kayıp gider. Geriye ise ailelerinden aldıkları tek öğüt kalır: Birbirlerine sahip çıkmak. Böylece hayatları boyunca birbirlerinin en büyük dayanağı olurlar.
Uzun bekleyişlerin ve zorlu yolculukların ardından Londra’ya ulaşıp yeni bir yaşam kurmaya çalışsalar da bu onlar için tam anlamıyla bir kurtuluş olmaz. Çünkü hem ailelerini geride bırakmanın hem de hayatta kalmış olmanın yükünü taşırlar.
Ne yaşadıkları yere ait hissedebilirler ne de geride bıraktıkları topraklara. Kimlik sıkışması, köksüzlük, büyümenin sancıları ve aidiyet arayışı üzerine oldukça duygusal bir romandı.
“Umut belki de bir yaşama nedeniydi, ortadan kalkması ölümü çağırmış olabilirdi.”
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Açlık, Gu ve Dam isimli bir çiftin çocukluktan yetişkinliğe olan aşkını anlatıyor hatta bunun bir adım ötesi tutkularını.
Tutku diyorum çünkü Gu’nun cansız bedeni sokak ortasında bulunduğunda, Dam onu eve götürüyor ve ne yakmak ne de gömmek istiyor. Onun tek isteği, Gu’yu yemeye devam ederek onunla bir bütün olabilmek.
Bu açıdan bakınca kulağa mide bulandırıcı gelse de bu kısımlar birkaç yerde geçip çok göze sokmadan çok olağan bir şeymiş gibi bahsedilmiş.
Birbirlerinde hayat bulan bu çift, aslında başka hiçbir şey istemezken, Gu’nun ailesinden kalan borçlar onu köşeye sıkıştırıyor. Böylece daha hayattayken, birlikte hayatın yasını tutmaya başlıyorlar.
Hüzünlü bir atmosferi olan bu hikâyede, iki sevgilinin durağan ama samimi ilişkisi oldukça güçlü bir şekilde kaleme alınmış. Benim severek okuduğum bir kitap oldu.
“Bazı şeyler geçmiyor, birikiyor. Kendilerine özgü biçimde orada, içimde birikip kalıyorlar.”
İntermezzo, Sally Rooney’nin diğer tüm kitapları gibi tartışmalı ve okurunu ikiye bölecek cinsten bir eser.
Seven çok seviyor sevmeyen de hiç sevmiyor kalemini ancak ben seven taraftayım.
Bu kitap da kendi çizgisinde, genellikle ele aldığı konular üzerinden yarattığı bir kurguya sahip.
Kardeşlik, ilişkiler ve bu ilişkilerin zaman zaman ne kadar karmaşık bir hâl alabileceğini anlatıyor.
Çok da yakın olmayan iki kardeşin babalarının vefatı sonrası kendi içinde yaşadıkları buhranın, birbirleriyle ilişkilerine sirayet etmesini okuyoruz.
Ivan henüz 22 yaşında hayatı ve aşkı daha yeni yeni deneyimlerken, Peter ise 32 yaşında daha olgun, küçük yaşta birçok sorumluluk almak zorunda kalmış her şeyi içinde yaşayan biri.
Bir yandan yasla mücadele ederken Peter’ın iki kadın arasında kalması, onu daha da büyük bir çıkmaza sürükler.
Tüm bu çatışmalara rağmen, iki kardeşin kopmayan bağlarını zorlu süreçlerden geçerek yeniden keşfetmelerini de görüyoruz.
Dediğim gibi benim sevdiğim bir kitap oldu ancak yazarı ilk kez okuyacaksanız diğer kitaplarıyla başlamanızı öneririm.
Bu kitap oldukça da hacimli olduğu için başlamak biraz riskli olabilir.
O yüzden diğer kitaplarıyla başlayıp eğer kalemini severseniz bu kitabını da seveceğinizi düşünüyorum.
Pir-i Lezzet ile zamanda geriye, Osmanlı Sarayı’na doğru bir yolculuğa çıkıyoruz.
Ancak bu defa Osmanlı’nın mutfağında pişiyor hikayemiz.
Saray entrikaları da eksik olmuyor tabii ama birbirinden lezzetli tatlar, baharatlarla hemhal oluyorlar.
Hikayenin merkezinde ise hem zekâsı hem de yeteneğiyle öne çıkan bir Aşçıbaşı yer alıyor.
Sevdiği kadına kavuşabilmek için kusursuz olması gereken ince bir plan kurmak zorundadır ve bu planın içinde hataya yer yoktur.
Roman tarihi atmosferi, saray içi dengeleri ve mutfak kültürünü harmanlarken beraberinde de zamana meydan okuyan bir aşk hikayesi sunuyor.
Önerimdir, okuyunuz
"Hayatlarında o güne kadar gördükleri tüm acılar ve sevinçler, yaptıkları ve yapmadıkları her şey, ama her şey, sadece ve sadece bu gece ve birbirleri içindi sanki..."
Salih, bir ay önce on altı yıllık işinden kovulmuş, gelecek yaşamını artık Rio de Janerio’da geçirmek istemektedir.
Bu vesileyle dostlarıyla müdavimi olduğu Nefaset Lokantası’nda bir yemek düzenlerler.
Arkadaşlarının onu vazgeçirmeye çalıştığı noktada biraz da geçmişin kapıları açılır, Salih’in aşkı, çocukluğu, ailesine doğru bir zaman yolculuğu başlar.
Salih’inki bir “tutunamama” hikâyesi; kendine, çevresine yabancılığı ve ayrıksılığı..
Kitap kısa ama betimlemeleri, edebi doyuruculuğu hat safada, bu açıdan da besleyici bir metin olduğunu düşünüyorum.
Kişinin kendinden izler bulabileceği, birçok yerin altını çizdiğim oldukça güzel bir eserdi.
Severek okudum, tavsiye ederim.
“Birlikte bir ağaç dikelim ve bizden sonra da yaşamaya devam edeceğini bilerek büyümesini izleyelim istedim. Beni içinde ihtiyacın olan her şeyin yetiştiği bir bahçe gibi düşünmeni istedim.”
