‘İnsanlar ne diye böyle yaparlar,bilmem ki! İyiliğe karşılık hep kötülük,hep kötülük. Sonra yaptıklarından utansalar,pişman olsalar bari! O da
yok… Hep kendilerini haklı görürler,rahatlarının bozulmasına dayanamazlar. Sanki çevrelerindeki insanlar onlara yaranmak zorundaymış gibi her şeyi onlardan beklerler.’