Olduğu yerde cenin pozisyonda kıvrılmak, yeniden küçük bir çocuk olmak istiyordu. Onu saracak bir annesi olsun, göz yaşlarını silsin, o öpünce tüm acıları geçsin istiyordu. Ama artık otuz altı yaşında anne olanın kendisi olduğunu biliyordu ve doktorun korkunç sözlerini kimse bir öpücükle silemezdi.
Bruno, hayatı boyunca daha sıska ve daha üsgün bir çocuk görmediğinden emindi ve onunla konuşmanın iyi olacağına larar verdi.
"Ben... araştırıyorum," dedi.
"Öyle mi?" dedi küçük çocuk.
"Evet neredeyde 2 saattir..."
Bu tam doğru değildi.
"Bir şey buldun mu?" diye sordu çocuk.
"Çok az."
"Hiçbir şey mi?"
"Şey, seni buldum," dedi Bruno bir sire sonra.