...kadınlar, gerektiğinde, hapishane duvarlarına mavi gökyüzünün resmini çizebilirler. Çileler yanarsa, daha fazlasını eğirirler. Ekinler tahrip olursa, hemen daha fazlasını ekerler. Hiçbir şeyin bulunmadığı yerlere kapılar çizer, bu kapıları açar, oradan yeni yollara yeni hayatlara geçerler.
Büyüdükçe çocukluğundan bir parça bulmak ister insan. Her şeyi pamuk helvası, mavi küreyi masmavi gördüğümüz zamanlardan. Kim bilir belki de büyüdükçe kirlenen dünyadan tek kaçış biletimizdir bu!