Mutluydum, ancak “mutlu” yetişkinlere özgü bir sözcük. Mutlu olup olmadığını sormazsınız bir çocuğa, çünkü görürsünüz. Ya mutludur ya değildir. Yetişkinler mutluluktan söz ederler, çünkü değildirler. Bu konuda konuşmak, rüzgarı yakalamaya çalışmak gibi bir şeydir. Bırakın her yanınızda essin, çok daha kolay değil mi? Filozoflarla yolum tam burasında ayrılıyor zaten. Tutkulu şeylerden söz ederler ama içlerinde tutku yoktur. Bir filozof tutku hakkında hiç konuşmamalı.
Gizemli bir şey şu hayatın dallanıp budaklanan yapısı: Kişi her geçen anda bir yol ayrımı, “böyle” ve “öteki türlü”yü hisseder, göz kamaştıran sayısız zikzaklar geçmişin karanlık arkaplanında iki, üç kola ayrılır.