Bir kez daha köpürdü deniz ve haykırdı
Çığlık ağır ağır yeniden kapandığında
ve gökyüzünden yeni bir günün ilk soluğu
döküldüğünde dilsiz balıkların uçurumuna:-
deniz doğurdu.
Hiç değişmediğini iddia eden ve bununla gurur duyan insanlarda bir hamlık,çiğlik,pişmemişlik var.İnsan ki eşrefi mahlukattır,içindeki semavi özü keşfetmekle yükümlüdür.
Bugün pazar.
Bugün beni ilk defa güneşe çıkardılar.
Ve ben ömrümde ilk defa gökyüzünün
bu kadar benden uzak
bu kadar mavi
bu kadar geniş olduğuna şaşarak
kımıldamadan durdum.
Sonra saygıyla toprağa oturdum,
dayadım sırtımı duvara.
Bu anda ne düşmek dalgalara,
bu anda ne kavga, ne hürriyet, ne karım.
Toprak, güneş ve ben...
Bahtiyarım...
Nazım HİKMET