Eda Adıgüzel
@Edaa35
104 okur puanı
Kasım 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
kalbimi bir arı kovanında çiçek niyetine açtım.
tutup sana anlatamadığım için başıma gelenleri
bir şeyim yok dedim soran olursa.
Puzzle'ın parçaları kaybolmamışsa,
tereddüt etmezsin sonuncusunu koyarken
yerleşip yerleşmediğinden.
omuzlarımı öptüğünde bunu hatırlıyorum.
"İnsan nelere alışmaz ki..." Zaten hayat dediğimiz bu kapalı dairenin asıl mucizesi, bu alışmak değil miydi? "En sevdiğimiz mahlukları bile kaybetmeğe alışmıyor muyuz? Günlerce, aylarca, senelerce görmemeğe, mutlak, kat'î bir gurbet içinde yaşamağa alışmıyor muyuz?
