Patasana Okurken hem geçmişe hem şuana merakınız artıyor. Bu merak sizi harekete geçiren bir merak değil. Bu yüzden yoğun tempolu bir dönemde sakin sakin yavaş yavaş okunabilecek bir kitap. Genel anlamda kitapta yaşanan çok bir olay yoktu. Sonu tam bir ters köşe olsa da bence biraz yavan kalmış. Böylesi ters köşe bir sonu daha aksiyonlu beklerdim. Ama yine de dili hafif ve sade olduğu için okurken zorlamadı hatta keyif verdi.
Ahmet Ümit'in uzun yıllar sonra okuduğum ilk kitabıydı. Lise yıllarında farklı bir kitabını okumayı deneyip yarım bırakmıştım. Bir öğrencimin tavsiyesi üzerine Patasana ile
Ahmet Ümit okumaya başladım. Bu yaşlarımda okumak keyif verdi. Birkaç kitap sonra tekrar Ahmet Ümit okumayı düşünüyorum.
Bazen düşünürüm, ne kadar garip mahluklarız? Hepimiz ömrümüzün kısalığından şikayet ederiz; fakat gün denen şeyi bir an evvel ve farkına varmadan harcamak için neler yapmalıyız?