Eda emel yöndemli
@Edaemel
Önceden uyarısını düşmüş olayım, İçerisinde tecavüz, ensest ilişki, şiddet, pedofili, intihar gibi tetikleyici ve rahatsız edici unsurlar bulunduğu için herkese hitap edecek bir kitap olduğunu kesinlikle düşünmüyorum.
Bu kadar rahatsız olduğum, tüylerimin ürperdiği ama bir o kadar da merakımdan geri duramadığım bir kitap okumamıştım daha önce.
Eser bir üçlemeden oluşuyor. Yazar üç kitabı da birbirine ustalıkla bağlamış, özellikle son bölümünde öncesinde okuduğunuz her şeyi size sorgulatıyor, kişilerin gerçekliğinden şüphe ettiriyor, adeta aklınızla oynuyor.
Bu kitap, savaşın yalnızca cephede değil, insanın zihninde ve kalbinde de nasıl bir yıkım yarattığını acımasız bir sadelikle yüzünüze çarpıyor.
Beni en çok etkileyen yanı, tüm bunların müthiş bir soğukkanlılıkla anlatılıyor oluşu. Öyle soğuk, öyle soğuk ki, sanki bir korku filminin içinde sıkışmış gibi hissediyoruz. Sıkışmış ve o savaşın ortasında kalan, sevdiklerini kaybeden, canı acıyan, sürgün olan, yalnızlıktan kuruyan, bir kardeşe ihtiyacı olan, kendini arayıp arayıp bulamayan bizmişiz gibi.
Ters köşeler ve çıkmaz sokaklarla dolu, acımasız, karanlık, sarsıcı ama bir o kadar da etkileyici olan bu kitabı okumaya gücü olan herkese öneriyorum, iyi okumalar
Reklam
“Öncelikle şunu söyleyeyim: Bu kitapla ilgili detaylı yorumlardan kaçınmak en iyisi… ben de o yüzden detaya girmeden, sadece bende bıraktığı hissi paylaşacağım.”
Alex Schulman; üç ana karakter etrafinda bir travma döngüsünü çocukluğun, gençliğin ve yaşlılığın bir harmonisi ile bize sunmuş. ilk bakışta yalnızca bir yolculuğun hikayesi zannedebilirsiniz ama Malma İstasyonu'na giden tren nesilleri ve nesillerce aktarılan travmaları taşıyor.
”Okurken fark etmediğin şeyleri, kitap bittikten sonra düşünmeye başlıyorsun.”
Bu kitap benim içimde tam olarak öyle bir yere yerleşti.Okurken sürekli bir şey eksikmiş gibi hissettim.
Ama bu eksiklik rahatsız eden bir boşluk değildi sadece,tanıdık bir histi.
Sanki bir yerlerden hatırlıyorsun…
Ama nereden olduğunu çıkaramıyorsun.
En çok da şu duygu kaldı bende:
İnsan bazen sevilmemekten değil,
görülmemekten yoruluyor.Kitap boyunca söylenmeyen şeyler,
söylenenlerden daha ağır geldi bana.
Romanın parçalı zaman kurgusu, hafızanın dogrusal değil duygusal çalıştığını gösterirken; istasyon metaforu bir eşik hâline geliyor ..
“2026’da okuduklarım arasında açık ara en çok etkilendiğim kitap.”
“ Eğer sizi içine alan, bittikten sonra da aklınızdan çıkmayan bir şey okumak isterseniz ,bence bir bakın derim.” 
Malma İstasyonu 
Alex Schulman
Malma İstasyonu Alex Schulman
Ba-yıl-dım.
' Bu ay kitap kulübümüzde okuduğumuz Lüzumsuz Kadın, beni sayfalar arasında kaybettiren, altını çize çize ilerlediğim o nadir kitaplardan biri oldu...
*'Içinde 60'tan fazla eserin izini taşıyan ..
Lüzumsuz Kadın,uzun
zamandır hissetmediğim bir şeyi hissettirdi: edebiyata doymayı.
Hatta öyle ki... bu 60 eserin içinden 5 kitap daha seçtik ve Eylül'e
kadar birlikte okumaya karar verdik. Yani bu hikâye bizim için burada bitmedi, aksine dallanıp büyümeye devam ediyor.
Sadece, başkalarının hayatına müdahale etmeden yaşamaya çalışıyorum ki başkaları da benim hayatıma müdahale etmesin," diyor Aaliya Saleh 72 yaşında bir kadın... Ama bir zamanlar o da gençti, hayalleri vardı. Hayat ise onu, kendi kurduğu sessiz ve görünmez dünyasında yalnız bırakmış.
Aaliya'nın hikâyesi; savaşın ortasında, yalnızlığın içinde ama kitaplarla kurduğu o güçlü bağla ayakta kalma hikâyesi. Yıllarca kimse okumayacak olsa bile çeviriler yapması, onları saklaması... Bu bana kitabın en çarpıcı tarafı gibi geldi. Çünkü bu sadece bir tutku değil; hiçbir karşılık beklemeden, sadece kendin için bir şeyi sürdürmenin o derin anlamı.
Bazı insanlar görünür olmak istemez... ama yok olmak da istemez.
Aaliya tam olarak o ince çizgi
Seray Şahiner'in Antabus kitabını okuyanlar nevi şahsına münhasır Ülker Abla ile daha önceden tanışmıştı.
Ülker abla , okuyanı kahkahalarla hüzün arasında gidip getiren, su gibi bir kitap .
"Benden kötüleri de var." diye kendi derdini unutan,
"Ağlayanın bir, gülenin bin derdi var." felsefesiyle hayata tutunan bir kadının trajikomik hikayesi bu.
Fakat yazar, bu acı gerçekleri öyle nüktedan bir dille anlatmış ki, üzülmeye fırsat bulamadan Ülker Abla'nın bir cümlesiyle tebessüm edip zekasına hayran kalıyorsunuz yer yer duygulanıyorsunuz.
Özellikle ülkemizin kanayan yaralarından biri olan ve hiç kimsenin de sarmaya niyetinin olmadığı "kadın şiddeti" ve "kadının toplumdaki yeri" konularına değişik bir pencereden bakıyor .
Seray Şahiner'i çok severek okudum. Aldığı ödülü de övgüleri de sonuna kadar hak ediyor.
Kalemi daim olsun …
kara mizah ..
iç acıtıyor toplumun aslında gerçeğini vurguluyor sustugumuz görmezden geldiğimiz her ne varsa biyerde insanı yakıp yıkan şeyleri ele alıyor ..
Reklam