Sevdenur Yılmaz Bulut
@Edebiyatkosesi
Kulaklarımda yüzyılın kırık piyano ezgisi.
Şu anda okuduğu kitap
Aile içerisinde anne başrol Baba yardımcı oyuncu değildir annenin bir çocuk için önemi ve gelişimsel ihtiyacını ise babanın da aynı şekilde ve aynı önemdedir zira çocuk annesinden farklı babasından farklı karakteristik duruşları öğrenmelidir Baba hayatın sınırlarını kurallarını ve kurallara uyma noktasına gösterilecek iradeyi temsil ederken annesi bu iradi sürece serpiştirilecek merhamet vicdan ve sevgi tohumlarını ekecektir.
Bazı anneler ben ortam değiştirsem de öfkem geçmiyor içeri odada kendi kendimi yiyip bitiriyorum hatta daha da öfkeleniyorum derler. Bunun nedeni ortam değiştirdikten sonra sakin olmaya değil öfkeli olduğumuza odaklanmamızdır. Ortam değişikliğinin ardından yapmamız gereken şey dikkatimizi dağıtmaktır bunu 50'ye kadar sayarak sevdiğimiz bir şarkıyı mırıldanarak sohbeti bize iyi gelen bir arkadaşımızı arayarak Kur'an okuyarak vesaire şeklinde yapabiliriz.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
"İnsanın canını sıkan kızdıran öfkesini ayağa kaldıran şeyler olaylar ya da kişiler değil olaya Ya da kişiye dair zihnimizde oluşturduğumuz kodlamalardır yani bakış açımızdır yağmurun kimine göre rahmet kimine göre zahmet olmasının nedeni budur nitekim Yağmur aynı Yağmur olmasına karşın biri dışarı bakar ve Of şimdi trafik sıkışacak çocuklar okula giderken ıslanacak her yer çamur olacak nereden çıktı şimdi bu der bir diğeri içinse aynı manzara çok şükür rahmet yağıyor barajlar doluyor Toprak bereketleniyor çocuklar okuldan gelsin de bahçeye inip ıslanalım su verin gittilerinde yaprak yüzdürelim olarak yorumlanabilir hayatta her olay böyledir en uç noktada ölüm bile kiminin darmadağın ederken bir diğeri için şehadet makamına kavuştu cümlesiyle algılanıp şükür sebebi bile olabilir."
Çocuğunu seven bağışlayıcı ve anlayışlı davranan annelerin çocuklarındaki empati yeteneğini yükselttiğini sinirli davranan ve kontrolcü annelerin çocuklarının ise eşyalarını paylaşma arkadaşlarıyla oyun içinde oynama kızdığına şiddetli tepkiler vermeden çözüme odaklanma becerilerinin çok daha düşük olduğunu kanıtlanmıştır.
Kendini yere atmış oyuncak diye tutturan çocuğumuzun yanına yere çömelip "keşke o oyuncağı alabilseydim şu an çok üzgünsün seni anlıyorum ağlaman bitince gezmeye devam edeceğiz seni burada bekliyorum" deyip sakince durabilmemizi sağlar ya da başka bir çocuğa zarar veren evladımızın yanına gidip çok öfkelendiğinin farkındayım ama insanlara vurmuyoruz gel beraber topumuzu yere koyalım ve onu tekmeleyelim gibi bir öneri getirmemize fırsat var sadece sakin kalıp hiçbir şey söylemesek dahi bağırıp çağırmaktan çocuğumuzun kolunu çimdikleyip tehdit etmekten sert bakışlarla çocuğumuz dövmekten çok daha doğru davranmış oluruz.
