Yıldızlı gökyüzü, kendisiyle bir defa tanışık olunduğunda hayattaki en gerçek dosttur; her zaman oradadır, her zaman huzur verir, sana huzursuzluğunun, şüphelerinin, acılarının gelip geçici küçük şeyler olduğunu hatırlatır.
Evet, bizler farklı derecelerde ölümden korkarız, ama yaşamamış olma korkusunun daha da güçlü olduğunu deneyimliyoruz. Bu, hayatın sonlarına doğru artar; geç olmaya başladığını anladığın zaman.
Dünyayı dışarıda bırakmak, çevrene sırtını dönmek anlamına gelmez; tam aksine dünyayı biraz daha açık seçik şekilde görmek, bir yön tutturmak ve hayata aşık olmaktır.