"Bir disiplin sisteminde, çocuklar yetişkinlerden, hastalar sağlıklı insanlardan, deliler ve suçlular normal ve suçsuz insanlardan daha çok bireyselleşir. Uygarlığımızda, bu durumlardan her birinde ilk grupta yer alanlar, bireyselleştirici mekanizmaların esas hedefidir. Ne zaman ki sağlıklı, normal ve yasalara uyan bir yetişkini bireyselleştirmek isteriz, ona, ruhunda ne ölçüde çocukluk bulunduğunu, hangi gizli çılgınlıkları barındırdığını ve hangi büyük suçu işlemeyi düşlediğini sorarız."
Michel Foucault
Paternalist bir Amerikan dergi imparatorluğunun eski patronunun işe yeni başlayan bir müdüre verdiği ünlü öğüte kulak kabartalım: "Onları şımartın! Șımarık çocuklar gibi sizden şikâyet edip dururlar ama çağırdığınızda da hemen gelirler."
"Kuşkusuz, paternalizmi reddedenler haklıydılar; paternalist otoriteler, kendilerine bağımlı olanlara karşı sahte bir sevgi gösterirler. Sahte bir sevgi çünkü lider, kendisine bağımlı olanların bakımını kendisinin çıkarlarına hizmet ettikleri sürece üstlenir. Patrimoniyal bir otoriteden farklı olarak paternalist bir otorite, kendisine bağımlı olanlara kendi kaynaklarını bir lütuf gibi sunar. Bu lütfun koşullarıysa tümüyle kendi denetimindedir."
"Metaforun yaptığı, bir tarafı diğerine tercih etmek, taraf tutmak değildir. Bunun yerine metafor, uyumsuz anlamları karşı karşıya getirir; böylece, her iki anlamda diğerini değişime uğratır. "