"Bence, takılma sorununun altında yatan temel hata, geleneksel akılcılığın "nesnellik"te, yani gerçeği özne ve nesne olarak bölen bir doktrinde diretmesidir. Çünkü bilinen anlamda bilimin oluşması için bunların kesinlikle ayrılması gerekir. "Sen tamircisin. İşte bu da motosiklet. Siz birbirinizden sonsuza dek ayrısınız. Sen ona şunu yaparsın. Sen ona bunu yaparsın. Sonucu bu oluşturur."
Motosiklete bu ezeli ikici özne-nesne ayrılığı ile yaklaşmak bize doğru gibi gelir, çünkü buna alışmışızdır.
Ama doğru değildir.
Daima gerçekliğin üzerine bindirilmiş yapay bir yorum olmuştur bu.
Hiçbir zaman gerçekliğin kendisi olmamıştır. Bu ikilik tümüyle benimsenirse tamirci ile motosiklet arasındaki belirli bir bölünmezlik ilişkisi, zanaatkârlara özgü çalışma duygusu yok olur. Geleneksel akılcılık dünyayı özneler ve nesneler olarak bölünce Nitelik dışarıda kalır ki takılıp kaldığınızda size
ne yapacağınızı söyleyen özne ya da nesne değil, Niteliktir. "