Ensar Yazıcı
@Ediath
23 yaşında fizyoterapi mezunuyum. Fantastik ve korku türü kitapları okumayı severim. Amatör yazarlık yapıyorum.
Reklam
Nasıl gömüleceğimizi öğrenmek istiyorsanız...
Bir gün her zamanki gibi kütüphanemi karıştırırken bulduğum ufak bir kitaptı. O zamanlarda kafamda devamlı ölüm ile ilgili düşünceler olduğu için kitabı bir iki okuyuşta bitirdim.
Bir müslümanın öldükten sonra nasıl gömülmesi gerektiği, nelere dikkat edilmesi gerektiğini anlatıyor. Ne yazık ki yazılan bilgileri tekrar etmezseniz çok kolay unutabiliyorsunuz. Kitap size her sayfa da yeni bilgi pompalıyor ve bunları akılda tutması oldukça güç. Onun yerine ihtiyacınız olduğu zaman bir sözlük olarak kullanmak daha mantıklı.
Benim gibi iseniz okumayın
Kitaba bir arkadaşımla beraber okumak için başlamıştım. Bu kadar sıkılacağım bir kitap olduğunu bilseydim eğer arkadaşımı baştan uyarırdım. Herkesin kendi zevkleri vardır, ondan incelememi bu bakış açısıyla okumanızı isterim.
Totem ve Tabu psikanalizin önemli eserlerinden biri. Psikolojiye ya da daha geniş perspektiften bakarsak bilim kitaplarına oldum olası çok ısınamamışımdır. Her seferinde okuyup sıkılmamamın sebebi yazarı hatalı bulmam değil, anlattığı şeyleri anlayacak kadar beynimde bir kapasite olmaması. Cidden totem ve tabu da çoğu cümleleri tekrar tekrar okuma ihtiyacı hissettim. Bazı bölümleri anlamayıp en baştan göz gezdirdiğim bile oldu. Bunu her sayfada yapınca da maalesef buhran içimi sarmaya başladı.
Oedipus kompleksi, babaya karşı duyulan çifte değerli duygular, ilkel insanların totemleri ve koyduğu tabular gibi çeşitli örneklerle bize psikanaliz dersi vermeye çalıştığı için Freud'a teşekkür borçluyuz. Tek sıkıntı, benim Freud'un öğretilerini anlayacak kadar iyi bir öğrenci olamamam.
Her insan eşittir fakat bazılarımız daha eşittir
Dünya klasiklerine karşı ön yargılarımın olduğu bir zamanda okumuştum. O zamanlar çok fazla fantastik ve korku kitapları okuyordum. "İnsanların zevki bir garip yaa... Dünya klasiklerini okusam bile seveceğimi düşünmüyorum." kafa yapısındaydım. Eve bu kitabın girdiğini görünce de haliyle ilk tepkim kitabı bir rafa kaldırıp okumamak oldu. Bir gün boş boş raflarıma bakarken bu kitabı gördüm. "Ne olucak az bir okurum beğenmezsem bırakırım" dedim ve alıp okumaya başladım. Hem hikayesini beğenmiştim, hem de yazarın o zamanlarda hiç korkmadan komünistliği bu kadar sert biçimde eleştirmesini beğenmiştim.
Kitabın ana konsepti eşitlik üzerine gidilmesi, lakin bu eşitlik ileride öyle bir hal alıyor ki bazı kişiler bazı kişilere göre daha "eşit" konumuna geliyor. Burada da aslında yönetimin halkla nasıl gelişigüzel şeklinde oynadığını anlatıyor sevgili yazarımız. Kitaptaki koyunların devamlı programlanmışçasına aynı şeyleri söylemesi, domuzların yanına şiddetle ve kibirle yetiştirilmiş köpeklerin yer verilmesi gerçek hayattaki toplumlara çok iyi göndermeler olmuş.