Gogol gerçekten çok farklı bir yazar. Çok samimi bir tarzı var. Kitabı okurken benimle konuşuyor gibi hissettiğim anlar oldu ve gülümsedim. Bu çok sevimliydi.
Ancak dünyada uzun süren hiç bir şey yoktur, bu nedenle o ilk andaki sevinci de artık eskisi gibi değildi; üçüncü dakikada daha da zayıfladı ve sonunda, durgun suya atılan bir taşın yarattığı dalgalanmanın kısa bir süre sonra kaybolduğunda suyun durulması gibi ruh hali de farkında olmadan eski haline döndü.