Başımı göğsüne dayayıp
Ağlamamı bekleme benden
O baş çoktan ayrıldı gövdesinden
Ruhun bedenden ayrılması gibi
Sessizce, ama onurlu
Gitme kal, diyemem
Git...
Bu baş bunu da atlatır
Ama...
Yürek için söz veremem!
Geldiğim bu noktada, “Yürekten sevmekten asla vazgeçmemeli insan!” diyorum. Hayat dikensiz gül bahçesi değil! O dikenlerle beraber yaşamayı da bilmek gerek.
Bahar Sarayı’nın Yüce Lordu beni kurtarılmaya layık bulmuştu. Bunun benim için ne kadar önemli olduğunu söylemek istedim ama doğru kelimeleri bulamadım.