Ayşe Efnan
@EfnanSaim
Bu cihana beni gönderen Zât için çalışmak ve bununla beraber başarılı olup vatanıma hizmet etmek istiyorum.
Kitabın sırrı adında: Gün gecenin ardında
Selamün aleyküm,
Kitabı okumaya ilk başladığım vakit beni cezbeden iki şey oldu: Biri ileride kafe açmak gibi bir hayalimin olması, ikincisi ise kafedeki yiyecekler oldu. Özellikle de kokuları... Doğrusu kendimi bu konuda Karabasan'a hak verirken buldum.
Tabii ki kitabın sadece bu kafe işleyişi beni bu incelemeyi yapmaya itmedi. Kitabın konusu beni hem bu zamanda ki yani bu dünyadaki kendi zamanıma sık sık döndürdü ve tefekkür etmemi sağladı.
Özellikle son kısımlarında gözlerim sık sık dolmaya başladı. Hele ki (alıntısını da yazacağım) ezanı ilk duyduğu zaman ki hisleri beni ne kadar duygulandırdı ve mahcup etti ki anlatamam. Yazarın kitabın başında yazdığı ben de o tüm ülkelerde ki Müslüman kardeşlerimi hatırladım ve utanmakla beraber kendi ülkem adına korktum. Ve bunun için Allah'tan yardım istedim.
Leyla'nın ve yanındakilerin teslimiyetini, kararlılığını biz gösterebilir miyiz?
Biz uzak durabilir miyiz inci tohumlarından?
Ya da duruyor muyuz?
Belki de yapabilirdik fakat ben 28 Şubat hikâyelerini bilen biri olarak bu kitapta olduğu gibi bir duruma itilmekten korktum. Çünkü inci tohumlarımız bizi hiç rahatsız etmiyor değil mi? Onlara savaş açmak boykot etmek zor geliyor değil mi?
Fazla söze ne hacet, beni gerçekten tam manasıyla etkileyen kitaplardan biri oldu. Bu kitabı ve yazarının diğer kitaplarını mutlaka okumanızı tavsiye ederim.
* Bu arada bahsetmedim fakat kitabın içindeki azıcık romantizm, sizi çöllerde serap gördüğünüzü sanmanıza ve yanına gittiğinizde vaha olduğunu anlamanıza sebep olabilecek kadar kafa karışıklığı içeriyor söylemekte fayda var.
İnci tohumlarımızdan kurtulmamız duası ile...
Selametle
Reklam
"Fincanımda cola var!"
Kütüphanede böyle bir kitap görünce hem bir kahve sever hem de kültürel olarak çoğu değerimizi kaybettiğimizi düşünen bir öğrenci olarak merak ettim.
Yazarın sohbetleri birkaç defa karşıma çıksa da onu dahi dinlememiş biri olaraktan kitabını okumak beni meraklandıran bir diğer unsurdu. Hani anlarsınız ya hiç konuşmasını bile bilmediğiniz bir adamın kitabı sonuçta. Velhasıl kitabı okudum, okudukça fikirleri düşündüm ve yeni fikirleri bulmaya çalıştım. Beni düşünmeye sevk etmesi beni her ne kadar teneffüste ders çalışmaktan alıkoyan bir şey olsa da ya da düşünürken insanlar gelip her ne kadar "üzülme..kafana takma.." gibi şeyler söylese de ( yüz ifademden dolayı) bana geliştiğimi hissettirdi. Yaşım itibariyle kendimi daha çok tanımak için kitaplara daha doğrusu fikirlere ihtiyacım var.( Bunun hangi kitaptan/filmden olduğu çok da önemli değil.) Bu sebeple ben kitabı beğendim. Bazen katılamadığım kısımlar olsa da önemli olan düşünmekti ve beni tatmin etti.
Okumak isteyenlere ya da daha farklı fikirlere ihtiyaç duyanlara okuyabilirler ve okuduktan sonra "Acaba benim fincanımda cola var mı?" diye düşünebilirler.
Kitabı bir arkadaşımın tavsiyesi ile okumaya başladım açıkçası gerek yazarın görüşleri ile benim görüşlerim arasında olan belli farklılıklar gerekse benim fazlaca beklentimi karşılamakta yetersiz kalması sebebiyle kitaba pek ısınamadım.Sadece insanların çelişkilerini ve yaptığımız davranışları başka bir canlının gözüyle gözlemlemek farklı bir deneyim oldu. Yine de tüm bunlara rağmen kitabı kısa sürede bitirdim çünkü insanda bir merak uyandırıyor ve buna engel olamayabiliyorsunuz. Bilim kurgu türünü seviyorsanız okuyabilirsiniz yalnız yüksek dozda matematiğe hazır olun.
