Ayşe Efnan
@EfnanSaim
Bu cihana beni gönderen Zât için çalışmak ve bununla beraber başarılı olup vatanıma hizmet etmek istiyorum.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
"Fincanımda cola var!"
Kütüphanede böyle bir kitap görünce hem bir kahve sever hem de kültürel olarak çoğu değerimizi kaybettiğimizi düşünen bir öğrenci olarak merak ettim.
Yazarın sohbetleri birkaç defa karşıma çıksa da onu dahi dinlememiş biri olaraktan kitabını okumak beni meraklandıran bir diğer unsurdu. Hani anlarsınız ya hiç konuşmasını bile bilmediğiniz bir adamın kitabı sonuçta. Velhasıl kitabı okudum, okudukça fikirleri düşündüm ve yeni fikirleri bulmaya çalıştım. Beni düşünmeye sevk etmesi beni her ne kadar teneffüste ders çalışmaktan alıkoyan bir şey olsa da ya da düşünürken insanlar gelip her ne kadar "üzülme..kafana takma.." gibi şeyler söylese de ( yüz ifademden dolayı) bana geliştiğimi hissettirdi. Yaşım itibariyle kendimi daha çok tanımak için kitaplara daha doğrusu fikirlere ihtiyacım var.( Bunun hangi kitaptan/filmden olduğu çok da önemli değil.) Bu sebeple ben kitabı beğendim. Bazen katılamadığım kısımlar olsa da önemli olan düşünmekti ve beni tatmin etti.
Okumak isteyenlere ya da daha farklı fikirlere ihtiyaç duyanlara okuyabilirler ve okuduktan sonra "Acaba benim fincanımda cola var mı?" diye düşünebilirler.
Kitabı bir arkadaşımın tavsiyesi ile okumaya başladım açıkçası gerek yazarın görüşleri ile benim görüşlerim arasında olan belli farklılıklar gerekse benim fazlaca beklentimi karşılamakta yetersiz kalması sebebiyle kitaba pek ısınamadım.Sadece insanların çelişkilerini ve yaptığımız davranışları başka bir canlının gözüyle gözlemlemek farklı bir deneyim oldu. Yine de tüm bunlara rağmen kitabı kısa sürede bitirdim çünkü insanda bir merak uyandırıyor ve buna engel olamayabiliyorsunuz. Bilim kurgu türünü seviyorsanız okuyabilirsiniz yalnız yüksek dozda matematiğe hazır olun.
"Her gün arabayla elli kilometre yol gidiyor, sonra bir iki cam kavanozu geri dönüşüm kutusuna attılar diye kendilerini iyi hissediyorlar. Barıştan iyi bir şey gibi bahsedip sonra savaşı yüceltiyorlar. Öfkeye kapılıp karısını öldüren adamı aşağılıyor ama bomba atıp yüzlerce çocuğu öldüren kayıtsız askerlere tapınıyorlar."
