Kimseden ümmîd-i feyz etmem, dilenmem perr ü bal
Kendi cevvim, kendi eflakîmde kendim tâirim.
İnhinâ tavk-ı esâretten girandır boynuma;
Fikri hür, irfânı hür, vicdânı hür bir şâirim.
Bugünkü dille:
Kimseden fayda ummam, dilenmem kol kanat
Kendi boşluk ve gökkubbemde uçar giderim
Eğilmek, esaret zincirinden ağırdır boynuma
Fikri hür, irfanı hür, vicdanı hür bir şairim.
(1909)