Ben yürümeyi öğrendim, o zamandan beri koşturuyorum. Ben uçmayı öğrendim, o zamandan beri kımıldamak için itilmeye ihtiyacım kalmadı.
Şimdi hafifim, uçuyorum, kendimi altımda görüyorum. Şimdi içimde bir tanrı dans ediyor.
Ve siz, yaşamı delicesine bir çalışma ve huzursuzluk olarak görenler de, yaşamdan usanmadınız mı? Ölümü vaaz etmenizin zamanı gelmedi mi?
Siz hepiniz, delicesine çalışmayı ve hızlı, yeni, yabancı olanı sevenler, kendinize katlanamıyorsunuz, sizin çalışkanlığınız bir kaçıştır ve kendi kendini unutma istemidir.
Yaşama daha fazla inansaydınız, kendinizi âna daha az kaptırırdınız. Ama beklemek için yeterli cevher yok içinizde, hatta tembellik için bile!