Ahmet İlhan
@Ehmat
Birikim, Doğubatı, Ekeleştiri, Cumhuriyet kitap, gazeteduvar, artıgerçek gibi gazete ve dergilerde makaleler yazar. Yayımlanmış dört kitabı var.
30 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
CEHENNEM ÇİÇEĞİ-ALPER CANIGÜZ-roman,221 sayfa,april yayınları...polisiye gibi,2013 basımı...
''hakikat, bebeğim; ölümü aydınlatırken hayatı gölgeler.''...
ve
''gölgesini kaybeden insan,gölgesinin kendine dönüşür.''
ve
“elbette.” ceketini çıkartıp yanıma kıvrıldı babam. “sana eğlenceli bir masal anlatayım öyleyse.”
“hayır. hüzünlü bir hikaye anlat bana.”
“hüzünlü mü? niye ki?”
“babacığım,” dedim. “sen de biliyorsun, vakit mutlu hikayeler için çok geç.”
ve
“bilirsiniz , insanlar doğar, ölür ve sonra büyür”
ve daha nice hakikatli aforizma ile dolu bir roman. ancak malumatfuruşluk taslamadan olağan, doğal bir fısıltı gibi hayatın dudaklarından dökülen aforizmalar bunlar. o yüzden dokunaklı ve yürekte yaralayıcı etkileri var...
...
alper canıgüz'ü bana bir yakınımın üniversiteli kızı tanıttı. son dönem romancılarımıza karşı mesafeli duruşumu bildiğinden: ''bu, bildiğin gibi değil, çok farklı, zeki, keyifli, hüzünlü...mutlaka okumalısın!'' dedi. ben de dozajında bir şüphecilikle aldım okudum. ve sonuç muhteşem....
alper kamu, henüz beş yaşında ama entelektüel ve her konuda yetişkinlerde olabilecek bilgi birikimine sahip, arada demlenen, sigara paketine doğru hafiften yekinen, psikoloji bilen, iyi düzey romanların okuyucusu, müthiş zeki, oldukça kaçık, cinayet büronun çözemediği karışık cinayetleri bir hafiye gibi takip eden ve sonunda mutlaka çözen, kendinden epeyce büyük kızlara gururlu bir erkek edasıyla aşık olup arada trip atan, rocon kesen, gözü pek, mahalle arası çete lideri bir çocuk...
işte bu çocuğun, kötürüm bir çocuğun öldürüldüğü cinayeti ve eski bir aşk hikayesindeki muammayı çözdüğü bir hikayeyi anlatıyor roman. alper canıgüz, gerçekten bir solukta okunacak bir roman yazmış...enerjik, coşkulu, sık sık kıskandıran zeka kıvılcımlarının sergilendiği
ORHAN KEMAL/KAÇAK)roman)316 sayfa...altın kitaplar serisinden,1970'te basılan baskısından...
bir sahafta görmüştüm, orhan kemal'in 'kaçak'romanının ilk basımını ve aldım. roman 1970'te yazarın son romanı olarak basılıyor. yazar romanını 'hanımın çiftliği'romanının devamı gibi kurguluyor.romanda sık sık 'hanımın çiftliği'ni anımsatan göndermeler yapar,olayı hatırlatan cümleler kurar. toplumcu gerçekçi romanımızın en önemli yazarıdır orhan kemal. yoksul,sürgünde,her çeşit işte,beş yıl hapiste ve ömür boyu geçim darlığı içinde geçen bir hayatı 56 yıl gibi kısa bir sürede tamamlar,yazar. orhan kemal, hikayede araya girmeleri hiç sevmez. o, romanını diyaloglarla kurar. bir diyalog ustasıdır. psikolojik tahlilleri, karakter oluşturmayı betimlemeler üzerinden yapmaz. bunu daha çok çağıl çağıl akıttığı diyaloglarıyla başarır ki bu oldukça özgün bir metottur. orhan kemal,romanlarında çok iyi bildiği çukurova'yı,insanını,iş yaşamını,kır-köy hayatını, yoksulları,dışlanmışları, düzenin ezdiklerini anlatır. bir düşünsel arka plana dayansa da propaganda yapmayı, ajitasyonu sevmez, yazar.bir karakter çizme ustasıdır orhan kemal. 'bekçi murtaza' gibi ölümsüz bir karakter kazandırmıştır edebiyatımıza. ki bu, yetenek çok az yazara nasip olur.
bu aralar roman okurken ister istemez son dönem romancılarımızla, eski ustaları karşılaştırıyorum. geçen haftalarda bir değerlendirmede bulunmuştum, kültürel,sanatsal,düşünsel dünyamızın sığlaştığı-kısırlaştığı-içeriksizleştiği gide gide niteliksizleştiği ile ilgili. orhan kemal'i okurken bu saptamamın doğru olduğuna iyice kani oldum.
çağın değişim gücünün önünde durmaya, değişmezleri sıralamaya-savunmaya niyetim yok elbette ama değişimden kast edilenle,değişimin bize yansımış ve bizde görünür hale gelen biçimini de savunacak değilim. yeni
IAN WATT/MODERN BİREYCİLİĞİN MİTLERİ (FAUST,DON QUİJOTE,DON JUAN,ROBİNSON CRUSOE)Boğaziçi Üniv. Yayınları/355 sy.
Bizler çoğunlukla Robinson Crusoe’yu bir roman olarak düşünmeyiz. Defoe’nun bu ilk uzun kurmaca eseri, sanki doğal olarak uygarlığımızın büyük mitleri olan Faust, Don Juan ve Don Quijotte’yle aynı kefeye yerleşmiş görünüyor. Bu mitlerin neyi konu aldığını söylemek oldukça kolay. Hepsinin temel olay örgüsü ve zamana meydan okuyan imgeleri, bu eserlerin kahramanlarının, Batılılara özgü emellerden birinin peşinden değişmez bir şekilde koşturduğunu gösteriyor. O kahramanların her biri, kültürümüz için bilhassa önemli olan eylem alanlarında, mükemmellik arayışı, ve kibrin, istisnai bir yiğitlik ve yozlaştırıcı ,bir aşırılığın vücut bulmuş halleridir. Don Quijote, şövalye idealizminin kısıtlayıcı körlüğünün ve atılgan bir cömertliğin timsalidir; Don Juan , kadınlarla sınırsız deneyimler yaşama fikrinin hem peşinden koşturur hem de bu yüzden işkence görür; büyük bilge Faust’un doymak bilmeyen merak duygusu onun lanetlenmesine yol açar.
Ian Watt bu kitapta, çağdaş dünyanın dört mitini irdeliyor; bu mitlerin hepsi XVI. ila XVIII. yüzyılda yaratılmıştır, yani tarihsel bakımdan yeni olan bir toplumun seçkin eserleridir. Watt, Faust (1587), Don Quijote (1605) ve Don Juan’ın (yaklaşık 1620) özgün hikâyelerinin, bu üç karakteri hiç pohpohlamadığını söylerken, bir yandan da, iki yüzyıl sonra ortaya çıkan Romantik dönemde, bu karakterlerin takdire şayan kişiler, hatta kahraman olarak nasıl yeniden yaratıldığını gösteriyor. Robinson Crusoe (1719) ise dinî, ekonomik ve toplumsal yeni tutumların temsilcisi olarak görülüyor.
Söz konusu bu dört mit de, çoğunlukla büyük yazarlar (Rousseau, Goethe, Byron, Dostoyevski) tarafından dönüştürülmüş ve bu yazarların bireyciliği öne
