Özge Ertaş
@Ejma
33 okur puanı
Haziran 2020 tarihinde katıldı
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Sanırım insanın en bellibaşlı özelliği yalnızca zekâsi olabilir. Eğer böyleyse, insan yaşamının özel olarak kutsal sayılışı neokorteksin gelişimi ve çalışmasıyla es demektir. Biz onun birdenbire gelişmesini bekleyemeyiz; bunun için doğumdan sonra pek çok yılın geçmesi gerekir. Fakat insanlığa geçiş zamanını belki neokorteksin çalışmaya başlamasıyla belirleyebiliriz. Elektroansefalografi yoluyla cenindeki bu faaliyet belirlenebilmektedir. Beynin belirgin bir insan karakterini ne zaman geliştirdiğine ilişkin görüşler, embriyoyla ilgili en basit gözlemlerden çıkar. Şimdiye kadar bu alanda pek az çalışma yapılmıştır ve öyle görünüyor ki bu tür araştırmalar, çocuk düşürme tartışmasında kabul edilebilir bir uzlaşma olarak önemli rol oynayabilir. Neokorteksle ilgili EEG sinyallerinin ilk olarak başladığı zamanın ceninden cenine farklılıklar gösterdiğine kuşku yoktur ve bir insan yaşamının başlangıcının yasal tarifinin ılımlı bir nitelik taşıması, yani böyle bir aktivite gösteren en genç cenine yönelik olması gerekir. Bu geçiş, herhalde ilk üç aylık dönemin sonlarına doğru, veya ikinci üç aylık dönemin başlangıcı sıralarında olmaktadır. (Şimdi bahsedecegimiz şeyin rasyonel bir toplumda yasalarla engellenmesi gerekir: Daha genç bir ceninin düşürülmesinin cinayet olabileceğini düşünen birisine böyle bir şeyi yapma veya kabul etme konusunda yasal bir zorunluluk yüklenmemelidir.)
Yaşamın o sıkı dokusunu değiştirerek gelişmek çok zordur; her değişikliğin ölümcül olması olasıdır. Fakat her temel değişiklik, eski sistemlerin tepesine yenilerinin oturtulmasıyla başarılabilir. Bu, on dokuzuncu yüzyıl Alman anatomisti Ernst Haeckel tarafından ileri sürülen ve o zamanki çeşitli bilim çevrelerince kabul ya da reddedilen <yeniden tekrar» doktrinini hatırlatmaktadır. Haeckel'e göre, embriyon içinde gelişmekte olan bir hayvan, atalarının gelişimlerini sürerken izledikleri sırayı tekrarlama ya da yeniden oraya dönme eğilimini taşır. Gerçekten bizler, rahimde insana benzer bir şekil alıncaya kadar, baliklar, sürüngenler ve primat olmayan memelilerinkine çok benzeyen gelişme dönemleri geçiririz. Balık döneminde, göbek bağıyla beslenen embriyo için tümüyle yararsız olmasına karşın, solungaç yarıkları yine de vardır, çünkü insan embriyolojisi için bu bir zorunluluktur; atalarımız için solungaçların hayati önemi olduğundan, bizler insan olurken bir solungaç döneminin içinden geçiyoruz. Bir insan cenininin beyni içten dışa doğru gelişir ve kaba bir anlatımla şu sırayı izler: Sinirsel şase, R-kompleks, organsal sistem ve neokorteks
Yeniden tekrarın nedeni şöylece anlaşılabilir: Doğal seçim bireyler üzerinde çalışır, yoksa türler, hele hele yumurtalar ya da ceninler üzerinde değil. Memelilerin ceninlerinde solungaç yarıkları bulunması gibi bazı özellikler görülebilir, bunlar doğum sonrasında tümüyle yanlış adaptasyon örneğidir; fakat cenin için bir sorun olmadıkça ve doğumdan önce kayboldukları sürece muhafaza edilebilirler. Bizdeki solungaç yarıkları eski balıkların değil, eski balık embriyolarının kalıntısıdır.